W malinowym chruśniaku Leśmian Bolesław W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem Zapodziani po głowy, przez długie godziny Zrywaliśmy przybyłe tej nocy maliny. Palce miałaś na oślep skrwawione ich sokiem. Bąk złośnik huczał basem, jakby straszył kwiaty, Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał liść chory, Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory I szedł tyłem na grzbiecie jakiś żuk kosmaty. Duszno było od malin, któreś, szapcząc, rwała, A szept nasz tylko wówczas nacichał w ich woni, Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni Owoce, przepojone wonią twego ciała. I stały się maliny narzędziem pieszczoty Tej pierwszej, tej zdziwionej, która w całym niebie Nie zna innych upojeń, oprócz samej siebie, I chce się wciąż powtarzać dla własnej dziwoty. I nie wiem, jak się stało, w którym okamgnieniu, Żeś dotknęła mi wargą spoconego czoła, Porwałem twoje dłonie - oddałaś w skupieniu, A chrusniak malinowy trwał wciąż dookoła.

[ Wyślij wiersz do znajomego ] | [ wersja dla drukarki ] | [ Kliknij tu, aby wrócić ] [ Kontakt - zgłoś problem lub sugestię ] INTERPRETACJE / OPINIE CZYTELNIKÓW NA TEMAT TEGO WIERSZA: OPCJA JUŻ DZIAŁA. Komentarze - refleksje i interpretacje, innych użytkowników możesz bezpłatnie przeczytać po zalogowaniu się na stronie. Dziękujemy i przepraszamy za utrudnienia. Zaloguj się Imię i nazwisko     Hasło     Akcje       Nie zarejestrowany jeszcze? Darmowa rejestracja  Zapomniałeś(aś) swojego hasła?