It is irracjonalizm

moje serce tłoczy środek
łatwopalny
rozpalam się
zajmując każdy grunt
wszystko co nie zdążyło uciec
zaczyna być moje

widać mnie z każdej wieży
alarmu nie zdążyli włączyć
spoglądam na wrzaski słychać
nagłe ewakuacje urzędników
policjantów i pijanych lekarzy

mając w dłoniach
proch kondygnacji banków
muzeów
domów kultury
łagodnie gasnę

idę spać do szpitala w którym
nie ma już pijanych lekarzy
i jest jakaś szansa
zakładając nowe konto
w nowym banku
raz na jakiś czas zajrzę
do świeżego muzeum
ze świeżo upadłą historią na ekranie tv
w radio w gazetach w internecie

toczy wojnę teatr lalek

raczej gorzki...

'moje serce tłoczy środek
łatwopalny
rozpalam się
zajmując każdy grunt
wszystko co nie zdążyło uciec
zaczyna być moje'
a to najlepsze!!!!!
cmook Tomku!

skoro już popełniłeś ten liryk
to go teraz skróć
będzie w sam raz dla takich leniuchów jak ja:)
a tak poważnie to niektóre elementy bardzo mi przypadly do gustu

świetny tytuł! I nie tylko! Panie terrorysto! Nowe ujęcie "teatrum mundi"! Podoba mi się. Wszystko musi być multimedialne, na już, i pijane! Pozdrawiam za kilka dobrych metaforr! Para

"moje serce tłoczy środek
łatwopalny
rozpalam się
zajmując każdy grunt
wszystko co nie zdążyło uciec
zaczyna być moje"

Pierwsza strofa zaintrygowała. Jednak po tak ciekawym początku, reszta wiersza już mnie tak nie "zapaliła". Mimo to, cenię pomysł na odważny temat.

Pozdrawiam.