byliśmy razem

parzył każdy ruch
gdy dotykałeś wzrokiem
sandry *

odginając się stosownie
od podłoża
wyliczałam odległość
pomiędzy twoim a moim
wzgórzem

nagły wyrzut ciepła
użyźniał każdy kawałek ugoru

wchłaniałam oddech jak ciszę
tuliłam światło
w dłoniach
ciemność wypełniała
dzikość traw niekończących się ścieżek

pulsuje chwilami

dotykam miejsc
w których byliśmy razem


*
Sandry, stożki sandrowe, formy powierzchniowe Ziemi...

Tym razem to Ty czytasz w moich myślach :) Teraz będę wspominać Twoim wierszem.

Pozdrawiam :)

ładny ten wiersz, bardzo mnie wzruszył
właśnie tak to i na plus
póki co ciepłem z wiersza pozdrawiam
i swoje dosyłam

Wilcza Jagoda,
ach to o takie przestępstwo chodzi?
a ja stary nicpoń wyobrażałem sobie Bóg wie co,
poetycko, pięknie, namiętnie,
bardzo uroczo,
cieplutko,
jacek.

przepiekny, subtelny, delikatny erotyk :*
niektórzy tak cudnie potrafią :)
potrafisz
przytulam
brawo
:))

ładny obrazek, J. serdecznie

kasiu, to miłe słowea,
Kilogramówko, hihi dałeś się wciągnąć
inaczej nie zajrzałbyś, co?
dzięki jak nie wiem jak:)
Magdusiu, ty mię rossspieszczasz ...
buziaki

Judytko obrazek ładny? w każdym razie podniecająca sceneria, hehehe
dzięki

W starym piecu diabeł pali, już sobie wyobrażałam
Bóg wie co! Chyba nadal sobie jednak wyobrażam,
bezeceństwa!
Ładnie! Serdecznie pozdrawiam
- baba

trudno nie przeczytać obojętnie. nie da się, zważywszy na ładunek wersów :) pięknie ujęłaś Jagodo ten stan. bardzo zmysłowo.
pozdrawiam serdecznie - hej!

Babo, oby tylko nie diabeł miał podpałkę :)) hihi
krzyś- dzięki
pozdrawiam oboje ciepło

wiesz? mam wizję z podwójnym dnem...powierzchownie - super erotyk, dogłębnie - coś tragicznego, co wyraziłaś jak maestro (kojarzy mi się z tragedią smoleńską - subtelna ziemia przsyjęła w siebie ...) ech, gryzę się w jęzor i zmykam czym prędzej, bo na pewno "nadinterpretowuję"...

wiersz mi się bardzo podoba
:)

serdecznie Jagódko -
Krysia

Ujmujący taki poetycki a zarazem ciepły,
miły w czytaniu, bardzo obrazowy.

Serdeczności;)

Wilcza, tu jesteś!
Twój wiersz przypomniał mi moją miłość do ugorów. Do dzikich miejsc porośniętych nierówno trawą, zielem, chwastem. Nagrzane słońcem, w lecie, pachną niezwykle. Intensywnie, mocno jak wspomnienia.
O, Wilcza, takiej Cię nie znałam. Ładne:)

P.S. I to nawiązanie do sandry. Naprawdę się podoba.

Pozdrawiam :)
Mocno Posunięta w Latach F.