"samba odwykowa"

kto mnie nauczył z tobą tańczyć
gorącą sambę odwykową
w twoich ramionach kręcić światem
chwytać spojrzenia wierzyć słowom

wystukać cicho myśl palcami
nie tęsknić błagać i nie szlochać
na tęczy zagrać jak na harfie
i się oduczyć wreszcie kochać

zapomnieć szeptać jedno imię
nie patrzyć ciągle w jego oczy
zamieniać daty w kalendarzu
i przestać marzyć co i po czym

pomiędzy kuchnią a sypialnią
miłość już nie jest taka płocha
będziemy tańczyć długie lata
w końcu przestaniesz mnie nie kochać

pomiędzy kuchnią a sypialnią
przedpokój zbiera wszelkie słowa
gdy się przed lustrem chcesz ogarnąć
przygrywa samba odwykowa

tu ocieramy się niechętnie
męską koszulą jędrną bluzką
i przechodzimy obojętnie
bo nas przykuło ważne jutro

a kiedyś lekki piersi dotyk
muśnięcie torsu tak niechcący
i już płonęły żądzą oczy
a pocałunek nic nie kończył

tylko rozniecał serc niepokój
budził znienacka śpiący powab
dziś mowa gestów a bez głosu
przygrywa samba odwykowa

Wiersz jest w porząku, pozdrawiam.

Rytm ładny i treść też, podobamisię:) pozdrawiam

Wiersz jest... okej;

rymi się rytmicznie
uśmiecha niekatatonicznie
subtelnie w sambie życia - jedna literka "z" znika, zamiast zapachu muzyka - trwa

i to nie jest mowa trawa
ptasi górny rejestr: tra lala
lecz w m- trzy miłosna gra




:)))))))))))

wiersz miły jak wieczność
kwiatuszki wiosenne tasiemką króciutką razem ze wstążeczką
z kokardką :)))
ładniej będzie

fajne wiersze oba (Twój i Jacka), z tym że Jacka, jakby konkretniejszy ;)))
Pozdrawiam.

Emil, dobrze, świetnie tańczysz. Podoba się całość.

serd.pozdr.

Emiluuuuuuu, zatańcz ze mną :))))))))
zabieram, bo tyle tu tanga:)))

To jest genialne:

pomiędzy kuchnią a sypialnią
miłość już nie jest taka płocha
będziemy tańczyć długie lata
w końcu przestaniesz mnie nie kochać

Wiersz sprawnie napisany, jak to Twoje wiersze, ale ta puenta po prostu wymiata!
Pozdrówko, Mistrzu.

Emilu to najpiękniejsza samba, po stokroć na tak.

z poważaniem:

Świetny wiersz, poezja.

Strzepując zwiędłych uczuć kurze
nowe rozkwita w sercu znów
i niepotrzebne żadne róże
wystarczy dotyk ciepłych słów.

Gdy serce uczuciem zapłonie
wędrują drogą do przyszłości,
mocno trzymając się za dłonie
ta drogę zwą-drogą miłości.

Pozdrawiam.