[...żyły...]

jeśli ktoś umie mnie
dotykać
jeśli to jest kobieta
tak powabna i
lotna tak
wpisana w naturę
jak pióro
spłoszonej świeżo
okaleczonej
ptaszyny
jeśli to jest wzrok
wykluwa się we mnie
czuję jak żyły kopią
jakby w każdym
zakrzepie zatorze
fragmencie palpitacji
otworze
do dnia i do nocy
do pokusy i grzechu
do krwi poprzez kości

rodziło się nowe życie

jeśli się odważysz ptaszyno
najedz się moją padliną
krew jest jeszcze ciepła

defibrylacja
scscsc !!!!!!!!1?????123awdcolwsdm

Świetne Tomasz, świetne! Destrukcja jak się patrzy, pokraczne zaloty, marzenie o miłości w zapachu zgnilizny :))))) Super :))

Zdrówka!

:)))))
cha! jest!


a była sowa!
a wolałam sowę
zamiast ptaszyny pierwszej
i zamiast gołębia co mu pióra
wyrwałeś
sowa to takie tajemnicze
pazerne i drapieżne
swą mądrością
ptaszysko
podziel
dotyk między obie

kapitalny wiersz, Tomek!
ale kusisz, o rany, jak ta krew paruje, jak smakuje...gdybym nie miała limitu ;D
pokazałabym, jak się spija krew! :))))))))))
zabieram ten orgazmatyczny wiersz....aaa! sorry! to się teraz defibrylacja nazywa :D
jak zwał tak zwał!
buziak, Tomasz

czytam i czytam i będę sobie czytał twoje. bo ciekawie, niebanalnie, ostro, delikatnie... i buntowniczo, tak sobie odbieram. pozdrawiam.

Żałuję, że przeczytałem komentarze, bo pozostało mi tylko podpisać się pod Dorotą. Tak samo odbieram...
Pozdrawiam

byłam,J. serdecznie