Przywiązanie

spróbuj mnie pogłaskać
musisz pokochać albo
odejść
przestraszony meduzy która tkwi w sercu
węgorze przepływają energią
kontrolują nerwy

dotkliwy jestem dotkliwie też zbliżam
do siebie

spróbuj mnie pogłaskać
spróbuj zbudować tutaj
rafę koralową

Bardzo ładny wiersz. Prośba o miłość. Jest w nim morze miłości, na razie bez ujścia. I meduza strachu przed zranieniem uczuć. Tak to czytam.

znam ten wiersz, a przynajmniej próby jego stworzenia
udało się, oczywiście - wspaniały wiersz. wyważony, poprowadzony perfekcyjnie, płynnie się czyta - bez jednego zbędnego słowa
gratuluję Tomasz.
i ściskam serdecznie.
jesteś, to dobrze.

Piękna prośba, Tomaszu. Ładnie z tą Meduzą, i w sumie - lirycznie, metaforycznie. Gratuluję.
Cieplutko, Para:)

rafa koralowa kojarzy mi się z czymś pięknym i stałym, ale i niebezpiecznym- co mogę odczytać jako "na dobre i na złe"
wtedy początek czytam tak:

spróbuj mnie pogłaskać
pokochaj albo
odejdź

z własnej nieprzymuszonej woli;
podoba mi się takie skondensowane "za i przeciw" do rozważenia przed ustabilizowaniem związku, a może dla jego dalszego istnienia...
pozdrawiam
:)

Bliski dla mnie tematycznie. Dzięki. I gratuluję.
Pozdrawiam

wróciłam jeszcze raz, bo chodziło mi po głowie jakieś skojarzenie, już wiem:

"Albo chodź, przytul mnie,
albo odejdź i przebacz,
i niech stanie się to tu i teraz.
Albo teraz i już
kiedy niebo cię zsyła,
albo wszystko skończone i wybacz."
pozdrawiam
:)

zanim Cię pogłaszczę muszę Cię oswoić :) dopiero potem pogadamy o rafie...
coś w tym wierszu jest

Pozdrawiam

zraniona miłość staje się nieufna, boi się kolejnego ciosu...
"trzeba ją oswoić", przekonać, że jest prawdziwa,
tylko kochające serce to potrafi

podoba mi się Twój wiersz, Tomku
:-)

ciepło pozdrawiam -
Krysia

Rafa kojarzy mi się z niebezpieczeństwem, ale znana jest także
ze swoich bajecznych kolorów...
Nie bardzo mi tutaj słowo.. musisz.. pokochać, no bo nic na siłę...
ale ogólnie czuć wołanie o wyższe uczucia.
Pozdrawiam... :)