[…z każdym dniem…]

To jest po prostu świetny wiersz.

Całą prawdę zawarłeś w ostatniej strofie. Zrezygnowałabym jedynie ze zbyt wielu powtarzających się butelek. Rozumiem, ze ich wielość ma też świadczyć o randze sprawy, ale przeszkadza w odbiorze wiersza. A wszystko bierze się z tego Dziecka wewnątrz, które czasem nie może dojrzeć. Najczęściej jednak z tej niedorosłości bierze się sztuka. Dobry tekst. Pozdrawiam. E.

Butelek rzeczywiście nadmiar, z którym bez problemu można się uporać. Ponadto samotne matki - nic odkrywczego i po prawdzie dałabym "dzieci samotne z matkami" oraz zdecydowanie usunęła dziecko z puenty, jako zbyteczne dopowiedzenie.

Dobry wiersz, kursywa najlepsza :)

Pozdro!

Tomaszu, wiersz absolutnie dobry, puenta wspaniała. Czy go skrócisz, jak suponują inni komentatorzy, to już Twoja sprawa. Ale jest w nim także wiele smutku, o ile ktoś ma trochę litości nad alkoholikami. Problem picia jest i pozostanie problemem. Nałóg stary jak świat i szkoda, że potrafi tak zniszczyć. Kiedyś popełniłem coś na ten temat. Pozwolisz, że przytoczę?

Preadelirium
Żart na cztery zwrotki

Wódeczko moja kochana,
ja cię lubię wieczorem,
ja cię lubię z rana,
ty mi pomagasz zabić życia zmorę.

Ty jesteś jak moja lepsza połowa
i tylko czasem boli mnie po tobie głowa.

Ja ciebie piję powoli, ja cię szanuję,
ja bez ciebie wytrzymać nie mogę.
Ty mnie za to codziennie trujesz;
Jam ci przyjacielem, tyś moim wrogiem.

Czym byłbyś zgubny napitku?
Wódko ty taka owaka!
Nie byłoby z ciebie żadnego pożytku
beze mnie i pragnienia pijaka.

Sorry, że dodałem do komentarza swoje wersy.
Pozdrawiam.
J.

ostatnia strofa bardzo dobra
na spotkania AA jak w sam raz

pozdrawiam Jacek

Witaj Tomaszu - trudny wiersz ale dający do myślenia i to szerokiego.
Mi pasują i butelki i samotne matki - no ale to zależy o czytającego .
Ciekawy wiersz .
pozd.

podoba się i tu
pozdrawiam
:))