Idźmy już spać

idźmy spać. jutro napiszę,
jak nie potrafię się przebić przez jeziora
na powierzchni oka. słone to jest, więc pewnie morze.

zbyt mocno pali wspomnienie wariactwa, kiedyśmy mknęli
bez rynsztunku, na oklep, na oślep.

jutro ci opowiem, jak orzeł i reszka znalazły się
w kosmosie jednej groszówki.

wszystko - jutro.
bo dziś musimy już spać w skorupie wspólnej małży.

dobranoc, mówię, i dopiero wtedy zaczyna się
rozmowa na dwa księżyce. rozwija partyturę pytań.

więc jednak mnie kochasz – nie dopowiadam.
pomyłka - nie odpowiadasz, bo po co.

jesteś mądrą dziewczynką.

spać ... już idźmy ...
pięknym snem ... pozdrawiam ... Rif

Rif:

Dzięki, a o wierszu?

Pozdrawiam,

Para:)

Już jutro a wczorajszy, zmęczony, wierszowy nastrój, dziś mnie mile zawibrował jak do łóżkowa bajeczka.

a o wierszu ... jutro, kiedy się... wyśpimy...:)))
pozdr. Rif

Czytam- wspomnienie przez łzy, a więc bolesne dla peelki.
I znów mogę pławić się w Twoich cudnych metaforach, Aniu!

Pozdrawiam ciepło, Grażyna.
:)

Grażyno...
cudne metafory... są niczym ... w porównaniu ... ze wspólnym ... snem ...:)
pozdr. Rif

Dla mnie to wiersz o usypianiu uczuć i zmęczeniu zawiedzioną miłością - czy może ciągłym jej wyczekiwaniem i odkładaniem przez partnera "na jutro". Tak to odebrałam i podoba mi się.
Aczkolwiek wolę wiersze z dobrymi rymami.

Dyziu?

Z tym wibrowaniem - przesadziłeś nieco???

Ale dobrze, że czytasz i się odzywasz. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Rifku:

Jasne, dzięki. Nic na siłę. Dzięki,

Para:)

Grażko:

Zawsze z dobrym słowem, zawsze uważna... Dziękuję za czytanie. Wdzięczna. Cieplutko,

Para:)

Martynko:

Myślę, że to bardzo dobrze, jeśli wiersz bierze się "do siebie" i trafia. To duży komplement dla autorki.

Dobranocnie, cieplutko pozdrawiam. Witam w świecie moich wierszy.

Para:)

Oxy:

Jasne, że można tak go czytać. To subiektywne. Wiem, że wolisz, kiedy rymuję sylabotonicznie. Obiecuję, że wkrótce. Tymczasem dziękuję za czytanie i komentarz. Cieplutko,

Para:)

"dobranoc, mówię, i dopiero wtedy zaczyna się
rozmowa na dwa księżyce. rozwija partyturę pytań.

więc jednak mnie kochasz – nie dopowiadam.
pomyłka - nie odpowiadasz, bo po co.

jesteś mądrą dziewczynką."

wspólne "oddzielne" spanie - rozmowa na dwa księżyce ech, jak ja to rozumiem.
cieplutko pozdrawiam -
Krysia

... wyspany o wierszu Anno ...
wspólny sen tak błogi, którego pragnienia księżycem jednym przytulają zmysły,
echhh, jakbym bardzo chciał, aby marzenie nie prysły,
nie prysły jak jakaś bańka, jak bańka mydlana, bez wspomnień
jedno łóżko, alkowa pragnień, której nie sposób zapomnieć ...
...
piękny, smutny wiersz o tym, jak razem ... osobno śnimy marzeniami ... gdzie podwójny księżyc wskazuje dwie drogi, choć powinien jedną ... tak drogą ... wspólnym snem ...
pozdr. Rif

Aniu, jak zwykle u Ciebie, przepiękne metafory, ciekawa forma i scenka godna zastanowienia. To jest poezja. Pozdrawiam.
J.

dobrze jest przeczytać bardzo dobrze wyważony tekst / tego się oczekuje po Tobie, a nawet jeśli tego nie spełniasz w jakichś tekstach to szybko się wybacza/ naturalny proces, który wierszowi pozwala żyć, oddychać w tę i z powrotem / rzeźbisz sukcesywnie własny styl / no to tyle/

t