jutro być może wyłączą prąd

skąpa doza marcepanów
w sennych sreberkach
zwodzi powrotem słońca
ale przez okno widać
tylko siność

zakurzone szyby jeszcze marzą
lecz roje myśli kraczą złowrogo
gdy zza firanki zielony strzępek
dotąd wierzy

naiwna ćma opala skrzydła
ale dopóki czuje światło
leci na oślep
nieważne czy po niej zapłaczesz

ona teraz kocha

mam takie dziwne wrażenie jakby wiersz się urywał, ale przez płynność czytania albo brakuje mi czegoś na końcu, albo uciąłbym na "ćmie po której nie zapłaczesz" bo fragment "ona teraz kocha" wydaje mi się że odstaje od całości

ale to tylko moje subiektywne marudzenie((-:
pozdrawiam

"On teraz kocha" jest zbyt dosłowne, moim zdaniem. Dlatego mi też - jak Maciejowi - odstaje od metaforycznego wiersza. Ja bym tam wrzuciła coś bardziej ogólnego, uniwersalnego, coś, co niekoniecznie może dotyczyć akurat miłości, ale w ogóle każdego szczęścia.
Swoją drogą każda miłość jest warta swojej ceny - im bardziej kochasz, tym bardziej cierpisz, ale też tym większe szczęście przeżywasz (choć nie zawsze w tej kolejności i nie zawsze jednorazowo, czasem wielekroć naprzemiennie). :-)

"nieważne czy po niej zapłaczesz" - dla mnie najmocniejsza część wiersza, wiele mówi.
Pozdrawiam:)

podoba mi się... z nutką goryczy, tym bardziej, że mam osobiste doznania z marcepanem, kochaniem i cierpieniem. pozdrawiam

mnie się podoba, J. serdecznie

jak ćmy lecą do drobiny ciepłego uczucia
i żadna słodycz nie zastąpi

pozdrawiam Jacek

Zobaczyłam staruszkę siedzącą przy oknie. Jest sama. Miała delicje w życiu, teraz jest ćma-koleżanka, której los jest podobny losowi kobiety. Bardzo mi się podoba ten obraz, tylko nie potrafię malować...szkoda.Uściski. Elka.

Takie Twoje "carpe diem", Krysiu. Bardzo mi się bardzi ten wiersz. I jego metaforyka, i teraz, które bardzo rozumiem.

Zabieram sobie, pod własną lampę nad stołem. Buziaki serdeczne, cieplutko,

Para:)

od momentu naiwna ćma...
jak dla mnie bardzo na tak.

wyżej też nie najgorzej ale wolę koniec:)

jak zawsze u ciebie radosne nuty, mimo wszystko/

t

Lubię o ćmach, Krysiu. Życie tej, nawet z czarnym zakończeniem, będzie miało dalszy ciąg - i to nas odróżnia od tych ponurych motyli. Rzeczywiście "teraz" ma najgłębszy sens.
(Też popełniłam wiersz na okoliczność naszego wielokrotnego "zaćmienia".)
Pozdrawiam :)

Trochę przeplatany smutkiem z tą nutką ciepła,
wiersz ok podoba się.

Z tych chwil życia korzystajmy
bo to skarb nieoceniony
co będzie nie rozmyślajmy,
trzeba być zadowolonym.

Pozdrawiam Krysiu:)