W dro żony

jak pęcznieją sutki pasażerki busa
od samego patrzenia działa wyobraźnia
ślinimy się wzrokiem jak poranna rosa
a to dopiero nic

zrywamy konwenanse lubieżnością żądz
dotykam jej bioder nic to Nagasaki
kumulacja mocy rozprzestrzenia lędźwie
zniszczmy wszystkie przywiązania

asfalt umyka rozkoszą
boksują piersi z jazgotem
ta droga prowadzi do nieba
niebem rządzi lucyfer



NORBUS Szczecin - Wolin 10 IX 2011

"ślinimy się wzrokiem jak poranna rosa"

Mi nie pasuje. Ślina to coś lepkiego, organicznego, ciepłego, kłóci mi się ze świeżością chłodnej rosy.

Za to pozytywnie odebrałem zwrot:
"a dopiero nic"

Może tytuł jest skrótem "w drodze do żony":) Wiersz o pani z dużym biustem, podskakującym na wybojach, występującą jako element pokusy, prowadzącym do nieba? Tak to jakoś mi się widzi:) Ogólnie dobrze go widzę - nawet się specjalnie nie czepiam - sporo w nim uroku:)
Pozdrawiam.

... w starszych wierzeniach judaistycznych Sama'el ("anioł śmierci" - który podobno kusił Ewę), jest władcą "siódmego nieba"... może i dlatego, pewne "przeżycie" - określa się, czasami, mianem "małej śmierci"...

... pozdrawiam...

żądze rządzą światem.
dobrze, że to pasażerka, a nie tir-ówka:)
każda potwora ponoć znajdzie amatora, pewnie to niebo z lucyferem warte:), życiowa, dobra obserwacja
pozdrawiam:)

A ja mam pretensje, dlaczego to ty siedziałeś w tym busie a nie ja?