Jak światło latarni

@Migrena Ale wszystko przed Tobą, któż to może wiedzieć, co Ci przyjdzie jeszcze do głowy i kiedy :)

zjadacz znowu jojczy płacze zwłoki jakieś dziwne takie niezły obiad lecz od dzisiaj zobojętniał mu ten smaczek      kiedyś plamy go kusiły tym odorem ślicznie słodkim teraz zerka jakoś smętnie niedojada gryzą troski       skóra mięsko sztucznie zgniłe ciekawego nic nie strawię gdzie te pyszne dawne trzewia chyba siebie zjem niebawem      rozmarzony siedzi w kącie chociaż członki bardziej liche nagle wstaje łypie żwawo podskakuje nawet z życiem    idzie nowe inne danie chociaż obiad jest niecały bo od dzisiaj kremowanie człowiek w urnie usypany        zjadacz strasznie wychudzony a ta nowość bardzo kusi wtem w przełyku popiół suchy ciało swoje wnet zakrztusił         oddech prawie w nim zamiera aż bez zwłoki drgawek dostał zanim skonał chociaż wspomniał kiedyś to był smaczny rozkład

@Berenika97   Zegara nie oszukasz. Lecz możesz udawać dziś, że wieczność to wy.   Pozdrawiam

@Berenika97   Nika:)   to jest bardzo ciche pisanie o rzeczach największych    o pamięci która nie znika nagle tylko przechodzi z jednego ciała do drugiego i z jednego zycia w drugie   zostaje po tym wierszu (czytam go właśnie)    bardzo jasne uczucie   że czas zabiera powoli ale relacja potrafi na moment oddac  wszystko z powrotem   a w fizyce to będzie coś jak echa albo re-fazowania w układach falowych :)   ale ktoś inny zna się akurat na fizyce milion razy bardziej niż ja:)     cudowne i delikatne pisanie :)    

Witaj -  Zrozumieć życia sens w samej jego istocie, - czasem jest trudno zrozumieć  - ale lepiej dla człowieka by zrozumiał ten sens bo życie to nie bajka to czysta rzeczywistość naszego bytu -                                                                                                                  Pzdr.