Nad inną rzeką

Wiersz można przeczytać w książce:

Jolanta Zarębska, Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Ta ocierana "gęba" brzmi jak odwet. Jakbyś mówiła mu - popatrz, a ja sobie nic nie robię. Ale jednak w drugiej strofie spomiędzy słów wyziera smutek. A więc pierwsza - uśmiech przez łzy, a druga - już tylko łzy. I jak wielu przede mną powiem - kiedy usłyszysz w sobie melodię to efekt zniewala. Kobiety najpiękniuej potrafią pisać o miłości. Żadne tam Petrarki czy Asnyki. Pozdrawiam ciepło szarobury

Rzekłbym dojrzaly wiersz. Lekko wkurzający grubiaństwami, ale przez to właśnie dooskonale oddający dylemat kochającej. Bo z jednej strony wścieka się na tego, który najwyraźniej źle ją potraktował, ale z drugiej styrony marzy o nim, tęskni, kocha.
Ten wiersz działa, a taka powinna chyba być rola poezji.

Peelka była nad rzeką, ale nie weszła do niej?
Wydaje się, że o lęku przed uczuciem, dlatego zaledwie "pąk na brzegu"
Może się mylę, bo jednak "kochanek"?
Najlepiej o tym wie, sama peelka. :)
A ja wiem, że wiersz mi się spodobał. Mimo "gęby", jest lirycznie, ale dzięki "gębie" - nie jest drętwo :)))
Pozdrawiam, Aniu.
Grażyna.
:)

Szarobury,

dzięki piękne. Twoje komentarze sprawiły, że jeszcze coś skrobię resztkami atramentu. Jeszcze coś pod pazurem zostało;)

Cieplutko,

Para:)

Zoombie,

witaj w moich wierszach! "Załapałeś się" na końcóweczkę. Fajnie sobie to czytasz. Tak ma być.

Cieplutko,

Para:)

Grażko,

jest właśnie tak, jak mówisz. A ja wiernie i cieplutko pozdrawiam, wdzięczna za plusiki.

Para:)

ślad zostawiam...
pozdrawiam pięknie :)

Leonio,

dzięki za ślad. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

co ja będę się tu rozpisywał: jest kawałek poezji

kłaniam się z uszanowaniem i plusikuję :)

a i jeszcze...
pozdrawiam :)

Szarobury,

natchnienie przychodzi i odchodzi, jak dziki kocur. Co z potencjału, jeśli...
Dziękuję więc za inspirację, jeszcze raz cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Sylwestrze,

dzięki serdeczne. Bardzo mi bardzo. Wprawdzie nie zaplusikowałeś, ale nie szkodzi. Będę udawała, że mi nie zależy ;(

Cieplutko,

Para:)

Szarobury,

bo tak jest w istocie. Tak się pisze. Musi być "ziarenko pisku", jakieś wzruszenie, zachwyt lub gniew, brak zgody na coś... Z takiego materiału dopiero może powstać coś autentycznego. Choćby na początku była to swoista "blokada". To też "ziarnko pisku".
Dziękuję,

Para:)

piękne zamknięcie jakiegoś etapu przez Peelkę.
czyściutko, pięknie, sprawnie.
gratuluję i pozdrawiam.
S.

Paro, od jakiegoś czasu więcej złości w Twoich wierszach, co bardzo mi odpowiada. ten jakby zamykał i otwierał nowy rozdział Podmiotce.
czekam co dalej!
ściskam Cię serdecznie
:))

Spółko,

dzięki piękne. Bardzo mi bardzo, wdzięczna, cieplutko pozdrawiam

Para:)

Taruniu,

nawet nie wiesz, ile złości, żalu, bezradności. Albo po prostu - nie ma wierszy. Nie ma - nic! Co jest jeszcze gorsze!

Dzięki, cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Samuelu:

dziękuję pięknie za ślad i plusik. Pewnie masz czas, to i szukasz. Warto, życzę powodzenia. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)