Wiara nadzieja miłość

twoje serce tak bije strachliwie
że odejdę i nic nie zostanie
nawet dzieci najważniejsze w świecie
pozostaną pustymi kartkami

a za oknem luty rozpościera mrozem
prześcieradło myśli niezbyt uczesanych
taka biała odwilż przydałaby się
by poprawić wszystko :

miłość między nami

twoje oczy niech patrzą szczęśliwie
ufne bardziej w mych warg całowanie
zakochane palce wplątuję w twe włosy
tylko dla mnie nieufarbowane

a za oknem luty nie odpuszcza zimy
jak ja tobie nie odpuszczę

nawet za sto lat



Wolin 15 II 1999

Podoba sie ,pozdrawiam:)

Świetne zakończenie, w sam raz na walentynki! I cały!
Pozdrawiam z walentynkowym plusikiem.

Wiadomość z ostatniej chwili:
Luty zaczyna odpuszczać... :)))

W pierwszym czytaniu odrzuciłem prawie w całości. Dopiero kolejne sprawiają, że wysupłuję nitkę melodii za którą podążam. Strasznie długo chcesz żyć Autorze, ale co mi tam... życzę tego.

podobasię :) pozdrawiam

Ładny wiersz, brzmi jak piękne, liryczne przeprosiny po lepszej awanturze.
Podobno awantury są właśnie po to, żeby móc się potem przepraszać i zbliżać do siebie. :-)

Wiara, nadzieja, miłość - jest w wierszu:) Świetny finisz:)
Pozdrawiam.

Piękny wiersz, bardzo miło i przyjemnie mi się go czytało, a i łączę się z bohaterem wiersza... Też bym nie odpuścił, również nie odpuszczam(?)
Pozdrawiam!

przewrotnie, choć zaczynało się skradająco
pozdrawiam
S.

no, Cezar... ależ podszedłeś publikę :)))
takie miziu miziu
a na koniec: łubudu!
fajnie poprowadzony wiersz, z klimatem, subtelnie, żeby w puencie walnąć.
:))
plus.

wydawałoby się... ach i och,
aż tu nagle:

jak ja tobie nie odpuszczę

nawet za sto lat

poleciałeś po bandzie!!!

serdecznie pozdrawiam :)))
Krysia

o jaki zawzięty, nawet odwilż nie da rady?
Walenty nie pomógł? przewrotnie, o włosach fajnie,
pozdrawiam:))

Przesłanie - cudne, acz nieco "auto" nieco przereklamował ;)) Wykonanie - do warsztatu względem niewielkiego wyrównania.
Pozdrawiam :)