W jaki sposób podchodzić

zerknij czasem na dłonie
jak zimny strumień wody rano
gdy oczy przelewają kłótnie
do wspólnego współżycia

wieczorem jedna ze stron
pod pomyłką gorącej wody
ostatniego dotyku
wyparzyła ranę rozstania

*

nie przestawajmy kontrolować
temperatur utrzymania przy szczęściu
jakie by nie było
zawsze jest innego stopnia

krany również się psują
dopiero wtedy odkręcamy dopływ
żalu do serca

"gdy oczy przelewają kłótnie" - ten wers i
"nie przestawajmy kontrolować
temperatur utrzymania przy szczęściu
jakie by nie było
zawsze jest innego stopnia" to po prostu miodzio!!
bliski, nastrojowy, od razu do ulu!! nie ma to tamto!! bardzo!!!
pozdr/o.

Tomku, świetna puenta, jak i cały wiersz, perfekcja.
pozdrawiam ciepło

Tomasz w formie zaje... .Pozdrawiam. Stefan.

bardzo fajny wiersz Tomaszku, bardzo sie Martusi podoba ;-)))

serdecznosci i buziaczki slodkie:*

Jak nikt nie krzyczy, to ja też
(znów po stronie wiekszości, hehehehe)
Po prostu wyszedł utwór, nie ma co.
Pozdrawiam.

Zakończenie mi się nie spodobało... i nie znalazłem w tym wierszu niczego dla siebie. Niestety..

pozdrawiam /Arek

Bielaczku, treść mi się podoba, jednak do formy mam
swoje 'ale' . ja to widzę tak

zerknij czasem na dłonie
jak zimny strumień wody
rano
gdy oczy przelewają kłótnie
do współżycia

wieczorem jedna ze stron
pod pomyłką gorącej
wyparzyła rozstanie

*

nie przestawajmy kontrolować
temperatur utrzymania przy
szczęściu
zawsze jest innego stopnia

krany również się psują


heh, trochę pozmieniałam, ale zostawiłam te najlepsze
wg mnie miejsca. moim zdaniem same krany są dużo
lepszą puentą niż motyw z żalem i sercem, który
do takiego wiersza jest zbyt słaby na zakończenie
- of caurse subiektywnie

pozdrawiam Łejeczka :*

ciekawy pomysl Tomasza przyznaje... i tylko tyle od siebie.