HB – wytatuowany kod człowieczeństwa

ponury rdzeń ołówka i najprostszy człowiek
załamuje mądrych –
a ci załamują głupich
i tak się łamią z prawdziwym

pokruszeni w środku
razem z kulturą
prac
animowanych domów
anonimowych rodzin

na czarno poprawiać kontur –
szkic na którym koniec narzekań
bo i tak jest nie tak

tylko wydobywać talenty pasji
które uwiecznią nas w najgorszym

dziecko nie wie
jak tępiony wyrośnie z niego rysik
dystans poszukiwań
zbliża do połamania rąk i nóg

niestety, niczego się Pan nie nauczył.

po co tak pisać?

pozdrawiam
/j

nie powiem, ze mi się ... acz coś w tym wierszu jest zastanawiającego, przeczytałem go z kilka razy i wiele smaczków - będę jeszcze wracał do tego wiersza

z ukłonikiem i pozdrówką MN

Witaj Bielaczku :)

zgodzę się z poprzednikiem, jest kilka smaczków, jednak
mimo wszystko miejscami trzeba amputować :]

ponury rdzeń ołówka
i najprostszy człowiek
załamuje mądrych –
a ci załamują głupich

pokruszeni w środku
razem z kulturą
prac animowanych domów
anonimowych rodzin

na czarno
poprawiają kontur –

w kopalniach
nie ma czasu na szkic

moment i
koniec narzekań
że poszło coś
nie tak

tylko wydobyć
talenty
które uwiecznią nas
w najgorszym

dziecko nie wie
jak tępiony
wyrośnie z niego rysik

dystans poszukiwań zbliża do
połamania rąk i nóg

sory za tak dużą ingerencję, jednak nie dawało
mi spokoju. ciekawy motyw, ale czytając
momentami traci się wątek.

przemyśl i zrób co chcesz

serdecznie, świątecznie Łejeczka :*

Czarny i twardy.
Widzę obraz narysowany węglem.
Dla mnie trochę odległy temat,ale nie obojętny.
Podobają się meandry które stosujesz.
Poza tym widzę ,że temat siedzi w Twojej głowie już jakiś czas.
PozdrawiaM.