Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

granica pani Kim jest konieczna
trzeba oddzielić moją dżucze
od twojej strefy przepływów

bez ograniczeń i kontroli
upadną nasze królestwa
trzecie nie powstanie

będziemy więc stawiać zasieki
spać z dłonią pod poduszką
obserwować z daleka

jak przerzucimy most
nie będzie powrotu

Opublikowano

eee... dżucza chyba ze swojej natury jest od wszystkiego oddzielona, a jeśli nie jest to nie jest sobą, więc dżuczy (we względach ideowych, ekonomicznych etc.) nie sposób oddzielić. Mylę się?

będziemy więc stawiać zasieki
spać z dłonią pod poduszką
obserwować z daleka
I paradoks w poincie. Nawet udany. Szkoda, że jakoś mi nie brzmi. Może przez ten początek z "jak", miast jakiegoś mniej kolokwialnego "kiedy" lub czegoś w tym stylu.

Ciekawie. Pozdrawiam.

Opublikowano
jest paradoks, ale 'jak' nie jest kolokwialne. ma kilka znaczeń. jeśli połączy Pan pointę z wersem poprzednim, to może będzie trochę jaśniej

przy zachowaniu formy "przerzucimy" i polaczeniu z pointą oznacza, ze jesli przerzucicie, to będziecie obserwować. Takie było zamierzenie? Dziwne. Może lepiej zamienić "przerzucimy" na "przerzucamy"?

wtedy nie będzie wątpliwości. Tak mi się wydaje.
Opublikowano

nie. będziemy obserwować jak... czyli w jaki sposób, czy jest to możliwe, a jak/kiedy/jeśli to się uda to nie będzie odwrotu

nie przypuszczałem, że tak trudno będzie to odczytać. to 'jak' tak bardzo drażni w tym miejscu - miałem nadzieję, że właśnie to będzie zmuszało do poszukania znaczeń

Opublikowano

wiem Olesiu, mnie też nie brzmi, ale miałem do wyboru gładkość albo znaczenia i wybrałem drugie. nie znalazłem sposobu innego niż dodatkowa zwrotka, a sądzę że więcej wersów już w tym wierszu nie trzeba.

poza tym ideały są nudne, prawda?

pozdrawiam Cię najserdeczniej jak potrafię ;)
/s

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jeśli nie jest synonimem do jak
kiedy jest
co nie znaczy, że wszytskich synonimów można używać zamiennie (przecież są nacechowane w inny sposób, prawie nie ma tych nacechowanych identycznie)
źle mi brzmi to jak - bardzo
nie jestem też pewna, czy czasem w ten sposób nie jest użyte niepoprawnie, nie wiem
ale nie podoba mi się

poza tym drobiazgiem - wiesz już, podoba mi się
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jeśli nie jest synonimem do jak
kiedy jest
co nie znaczy, że wszytskich synonimów można używać zamiennie (przecież są nacechowane w inny sposób, prawie nie ma tych nacechowanych identycznie)
źle mi brzmi to jak - bardzo
nie jestem też pewna, czy czasem w ten sposób nie jest użyte niepoprawnie, nie wiem
ale nie podoba mi się

poza tym drobiazgiem - wiesz już, podoba mi się
pozdrawiam

4. pot. ‘wprowadza zdanie podrzędne określające czas przebiegu akcji zdania nadrzędnego; kiedy, gdy’: Jak wrócę, wszystko ci opowiem. Zamknij drzwi, jak będziesz wychodził. 5. pot. ‘wprowadza zdanie podrzędne określające warunek stosujący się do treści zdania nadrzędnego; jeśli, jeżeli, o ile’: Jak się postarasz, możesz wygrać. Nie odezwę się do niej, jak mnie nie przeprosi.

najważniejsze, że się podoba. upał zbyt duży, żeby bronić, więc chyba w końcu zmienię
Opublikowano

napisałam, ze nie jestem pewna, ale naprawdę nie musiałeś mi wyszukiwać, ze nie mam racji
nie chcę niczego wygrywać, nie potzrebuje
to jak najzwyczajniej w świecei mi się tu ne podoba

odezwę się do niej JEŚLI mnie przeprosi

nie musisz niczego zmieniać dla mojego dobrego samopoczucia

Opublikowano

nie dla Twojego. mnie też to męczy, ale nie mam innego sposobu. niech sobie powisi. może później zmienię.

a próbuję cię przekonać, czy raczej uzasadnić, bo bardzo liczę się z Twoją opinią. gdyby było inaczej to nie przejmowałbym się. uwierz, przejąłem się...

Opublikowano

czytam szczerze mówiąc dawno mnie tutaj nie byŁo,
więc wybacz jeśli komentarz będzie maŁo konstruktywny.

z caŁości najmniej podoba mi się pierwsza zwrotka. nie wiem
dlaczego, może warto usunąć z ostatniego wersu określenie
'przypływów'? robi się wtedy bardziej wieloznacznie.

jeśli chodzi o dalszą część, nasunęŁa mi się myśl, że
im dalej tym lepiej. ostatnio lubię podmiot zbiorowy,
więc tym bardziej podoba się podkreślanie wspólnoty :)

reasumując daję piątkę z maŁym minusem ;P

pozdrawiam Espena :)

Opublikowano

dziękuję Espeno za pozytywkę :) minus, szczególnie mały, mogę znieść bez problemu.

we wskazanym miejscu jest 'przepływów' a nie 'przypływów', chociaż o ile rozumiem dobrze co masz na myśli, to różnica bez znaczenia

pozdrawiam
/s

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   Klaustrofobia podziemi rosła, im bardziej puste okazywały się kolejne pomieszczenia, nagie i ascetyczne w swoich małych pokutach. Brakowało jednego przejścia, aby cały poziom tworzył jeden spójny cykl, krąg piekieł, albo aureolę na głowie kościoła przemysłu. 

        Zderzony z ostatnią ścianą, Karol odwrócił się, żeby spojrzeć na ślady butów wybite w zalegającym prochu. Nie martwiąc się o pobrudzone spodnie, usiadł na ziemi i, aby nie musieć zamykać oczu, wyłączył latarkę. Rozczarowanie. Nienasycenie. Karol był zawiedziony - nawet nie fabryką, lecz samym sobą. Ciemność trzymała go w serdecznym uścisku, ale nadal dało się wyczuć drżenia przestrzeni z każdym przejeżdżającym samochodem, a spomiędzy zawieszonej pleśni przebijał się zapach płynu do prania. Może właśnie o to chodziło? Centrum zniewolenia jesteśmy my sami, próbujemy uciekać w egzotyczne kraje lub kariery, a mimo tego i tak nie możemy nigdzie znaleźć miejsca brutalnie prawdziwego, brudnego absolutu istnienia. Człowieka chowa się czystego, a dopiero jego zadaniem jest samogwałt - wyrwanie ze swoich trzewi czegoś, czym faktycznie można by powiedzieć, że się jest (bo przecież chyba nie ,,piątoklasistą”?). Mały chłopczyk zastanowił się nad zdjęciem z siebie wszystkich ubrań (o zgrozo - ubrań ,,do szkoły”), nad pozbyciem się fetoru higieny. Nie, to nie to, to byłoby głupie - myśli chłopaka wróciły z powrotem pod ziemię.

        Strużki wody zostawiały rude ścieżki spływając powoli po ścianach. Kiedy Karol z rodzicami mieszkali jeszcze w biedzie, w nędznym domku pod miastem, całe dnie upływały mu w jego ,,bazie” - wciśniętej pomiędzy rosnące na działce drzewa a siatkę ogrodzenia. Ze wstydem wspominał do dzisiaj dzień, kiedy grupka dzieci w jego wieku, w czystych ubraniach, na kolorowych rowerach, zapuściła się w jego ulicę (co było na tyle niezwykłą rzadkością, że jest to jedyna taka sytuacja, jaką Karol pamiętał), aż spotkali go, skulonego w swojej kryjówce. Z dziecinną ochotą próbowali z nim zacząć rozmowę, lecz on, jak nieoswojony dzikus, nie był nawet w stanie spojrzeć im w oczy. Speszeni, ruszyli dalej błotnistą drogą, która prowadziła chyba tylko do jakiejś żwirowni (sam Karol nigdy nie zagłębił się w tę uliczkę dalej niż koniec jego działki), najpewniej zapominając o dziwaku już w następnej minucie. Lecz Karol pamiętał to do dzisiaj. Pamiętał, jak po długiej minucie wreszcie dotarł do niego sens sytuacji, rzucił się on wtedy biegiem przez działkę, wyskakując spomiędzy krzaków na otwarte pole, biegł przez wysoką trawę z nadzieją zobaczenia jeszcze błysku ich plecaków, lecz przywarł wreszcie policzkiem do ogrodzenia, a na uliczce panowała absolutna cisza. Karol-dzikus wyrywał się z jakiegoś rezerwatu, wracając teraz na powierzchnię świadomości chłopca, jakby między rurami piwnicznej kotłowni odnalazł komfort zapomnianej bazy. 

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...