Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wymagania pokryte żwirem
i krokodyl zaręczony z linią życia
nie zatrzymują już odcisków
palców mają dosyć krwawych prób

serce wykształcone na kamień węgielny
minerał jak okiem rzucić
tonąc w gorącej smole
odpoczniemy na skrzydłach much

zminiaturyzowani
nad podziw
jesteśmy ikoną przetrwania
potrafimy przez jakiś czas
patrzeć nieruchomieć
i znowu

w „ale”

Opublikowano

dla mnie ostatnia+puenta. reszta jakaś przekombinowana...
prócz tego tutaj mi coś nie pasuje:

nie zatrzymują już odcisków
palców mają dosyć krwawych prób -->konkretnie przerzutnia z palcami- nic to nie wnosi. jakby tam była kombinacja z wyrazem "palce" to jak najbardziej, a tak to tylko zgrzyta.

pzdr:)

Opublikowano

zminiaturyzowani
nad podziw
jesteśmy ikoną przetrwania
potrafimy przez jakiś czas
patrzeć nieruchomieć
i znowu

w „ale”


właśnie potem znów mamy jakieś zastrzeżenia "tak ale" i stajemy się od nowa bezradni

serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

mm albo Autor czytał "Krokodyl dla ukochanej"
albo mnie się skojarzyło, choć ikona to pisana
jest więc zmienia się, ale płeńta jak najbardziej
i drugie ale "nie jest pokryty jedynie płytką warstwą gleby,
z której wróble od razu wydziobują padające na nią ziarno"
pozdra. ciepła

Opublikowano

Bielaczku, początek jak na moje oczko,
trochę przekombinowany. tematycznie
mnie się podoba, nawet bardzo. ale
niewielkie zmiany są konieczne, może

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ostatnia zwrotka, zakończenie dobre. caŁosć
jak zwykle u Ciebie, daje do myślenia, +.

pozdrawiam Łejeczka :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziekuję, dopisałaś piękne rozwiązanie. Niech tak się stanie! @LessLove To jest marzenie o... wolnej woli, która boli. Twoja pierwsza wersja bardzo mi się podoba. Dziekuję. A dlaczego męski sposób wyrażania? Ktoś pisał podobnie?
    • Witaj -  Twój czuły pomruk, bliski szept, którym wypełniasz moją ciszę - pięknie to brzmi - czule i słodko -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.  
    • Witaj  Marku - lecz wciąż nie wiemy, jak tam będzie, - przyjdzie kiedyś taka pora że zobaczymy albo nie                          jak tam będzie -                                                               Pzdr.optymizmem.
    • Nadam arię i ramadan
    • WIERNI   Dopóki w nas lawa nie wystygła Dopóki serce trzeszczy w piersi Bądźmy dla siebie ożywczym wiatrem I wypełniajmy wolną przestrzeń.   Ref;Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Być może chwila to ostatnia Być może czas nasz właśnie mija Kreślmy pazurem znak po sobie Niech młoda dusza skrzydła rozwija.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Gdy nam wyliczą cel autostrady I na niebiosach znak przestawią Pełni spełnienia jedźmy ku światłu Co całe życie do kresu trasy prowadzi   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Skóra i glany już wytarte I wacha kroplą ostatnią płynie To warto było gonić się z wiatrem Bo kiedy jedziesz czujesz że żyjesz.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Bogdan Tęcza® 3.06.2026
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...