Nawet Jeśli przyszłość

nawet jeśli korony drzew
ukłonią się ziemi
ziarno kawy nie pobudzi zmarłych
osadzonych w kruchej porcelanie

filiżanka pełna czarnych żył
grobowiec poległych
studnia Hitlera i innych kamieni

nie zasiądą ponownie do stołu
jak za dawnych czasów
nieodwracalnie
ich sylwetki będą omdlewać
stertami lalek pozbawionych tronu

nim zabraknie powietrza
znajdą się dłonie na każdy zamach
wystraszone dziecko
wybiegnie na środek
i zostanie uziemieniem chaosu

narodził się Ideał
z naszych
autystycznych serc

Mógłbym się rozwodzić, natomiast w tej chwili po przeczytaniu naprawdę kłaniam się szczerze... kłaniam szare komórki
zwłaszcza:
nim zabraknie powietrza
znajdą się dłonie na każdy zamach
wystraszone dziecko
wybiegnie na środek
i zostanie uziemieniem chaosu

Jest pewien pomysł, jest treść. Jednak drażni mnie ten ciągły czas przyszły, który sprawia, że ten tekst czyta się jak jakieś proroctwo, a ja w gusła nie wierzę. Poza tym mógłby pan nieco przerzedzić formę, bardziej wysublimować temat, a nie wrzucać wszystkiego do jednego worka. ya?
nieodwracalnie
ich sylwetki będą omdlewać
stertami lalek pozbawionych tronu
-> to jest dla mnie bardzo na nie.

narodził się Ideał
z naszych
autystycznych serc
-> wprawny poeta nie musi posiłkować się terminologią, żeby coś wyrazić, od tego jest nauka.
W sumie tekst mnie nie przekonuje. (jeszcze ten Hitler w tle).
Pzdr.

Bobo Frut lubi tylko soczki, od myslenia łowa boli?
Tomku, uwaząm że tu tajkażde słowo ma swoje miejsce i jest przemyłsane, nic zbędnego,
mnie przekonuje
scmok

Są fragmenty, które do mnie bardzo przemawiają, są inne, które trochę mniej, są i takie, nad którymi zastanawiam się czy są tu konieczne, ale ogólnie za całość plus.
Pozdrawiam.

za Stanką, wszystko na swoim miejscu,
autystyczne serca mnie poruszyły, to zasługuje na mocny plus, nie na minus moim zdaniem.
świetny wiersz, mocno się zaczyna, mocno kończy a fragment który powalił Roberta, powalił i mnie.

pozdrawiam
/m.

moim skromnym zdaniem w całości bardzo pozytywny
i ma wszystko to co powinien mieć dobry wiersz.
więc również chylę czoła przed autorem.
pozd.Waldemar

powaliło mnie razem z krzesłem.
dodaję do ula.
już_z_rana_rozczulona_angie

Z wachaniem ale jednak minus.Nie znajduję uzasadnienia dla "grobowca poległych" i "studni Hitlera".Zgrzytają "lalki pozbawione tronu" i "uziemnienie chaosu".I najważniejsze,nie mam nawet cienia podejrzenia,czym mógłby być "Ideał z naszych autystycznych serc".Proszę mądrzejszych o pomoc,obiecuję wrócić jeszcze do tekstu.Pozdrowienia.

nawet jeśli korony drzew
ukłonią się ziemi
ziarno kawy nie pobudzi zmarłych
osadzonych w kruchej porcelanie

to taki fragm. mówiący zdaje się
o tym, że jeśli się coś utraci to już
nie wróci, na dobre: autystycznych
serc- wykazuje Autor, że istnieją
zniekształcenia w obecnej mierze,
( a sięga do historii co wyczytać
można z coponiektórych linijek)
brakuje pozytywnego światełka,
pozdrawiam ciepłoniaście