Od końca do końca

kiedy obejść początki
które wyrosły hemoroidami bohaterstwa
a teraz piją wino
ze swoich drzew owocowych
zasadzonych przed wojną

nie mając nic lepszego do roboty
patrzą
na purpurowe strzały słońc
promiennych końców
nie widać zachodu

a kiedy zasypiają kogut zaczyna piać
rozkładając skrzydła
jak wielu prowadzonych
na rzeź

w jaki sposób obejść minę
kilku dat
które nie potrafią ganiać
z karabinem i kartoflem

sadzić kolejną zwłokę
w worku bez dna jest za wiele oczekiwań

*

my świętujemy przemoc
która rośnie obiecująco w słowach
kupą językową
spowalnia każdy ruch

falstart
w końcu jest pierwszy

przeczytałam, dość póżno, nie bardzo rozumiem wiersz, możliwe,
że dlatego. Jutro wrócę, serdecznosci
- baba

Wiersz kakofoniczny w formie i treści.Kiedy poprawki musiałyby objąć całość tekstu,trzeba go po prostu wyrzucić do kosza.Wybacz.Pozdrawiam.

hemoroidy bohaterstwa - to mnie powala

pozdrawiam Jacek

blondynka Ci mówi: bardzo świetnie!
ale to nie jest zwykła blondi, jej możesz ufać ;P

wybacz świętokradztwo, ale biorę do ula.
endżi

Pierwsza cześć, po pierwszym przeczytaniu skojarzyła mi sie z książka "Prawiek i inne czasy" O. Tokarczuk. Przeczytałam jeszcze kilka razy i wrażenie zostało, ale doszły też inne. Wielowątkowy, więc można sobie na różne sposobu zinterpretować:D
Mnie sie podoba, szczególnie wspomniana już część pierwsza, druga odstaje, taka oczywista.

Kaś dygusia w pana stronę:)

Tomku, zgodnie z obietnicą wróciłam, żeby "dmuchnąć" ci wiersz do ul
i mieć go pod ręką. Porusza bardzo ważne sprawy, wobec których nie można
być obojętnym.

Serdecznie pozdrawiam
-teresa