Zmysłem cienia

nie ma cię na bilbordach
pierwszych stron rozpusty gazet

mediów nie wzruszasz balsamem
pachnącego jutra
skremowane słońce czuje się lepiej
niż ty

*poltergeist z zaświatów
rozgrzeszamy grzech
szarpiąc światło
jak dziki zwierz w zagrodzie

nadgryzione lasso Diabła


Bóg wyciąga moje ciało za nogi
bym odnalazł nowy cień


(*Poltergeist (z niem. "hałaśliwy duch")

pamiętam z W i podoba się nadal.
zaciekawia mnie też forma wiersza (taki cień wysokich drzew, za którymi się chowa wieczorne słońce).
w moich stronach cienie też rosną w tę stronę ;)

+

Chyba przegapiłem w W. Dobry wiersz. Podoba mi się sposób zapisu pierwszych czterech wersów.
Z "rozpustą" można tutaj pokombinować na różne sposoby (jak to z rozpustą;), choćby tak:

nie ma cię na bilbordach
pierwszych stronach gazet

rozpusty mediów nie wzruszasz balsamem
pachnącego jutra

Świetna pointa, do myślenia... tylko ciało.(?)
Pozdrawiam.

Czytałam i komentowałam w W.
Podtrzymuję opinię.
Jeszcze dorzucę coś do pointy.

Bóg wyciąga moje ciało za nogi
bym odnalazł nowy cień

Zamysłem Boga jest towarzyszyć nieustannie,
nawet jeśli zdarzy mi się zagubić w chaosie,
odnajdzie i poprowadzi mnie dalej (całą!)
lub weźmie na ręce i złączy we wspólnym cieniu.

Jeszcze jedna krótka myśl:
ciągle zaczynam od nowa,
chociaż często upadam...

Tomku, bardzo dobry wiersz.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

Podoba mi się wykorzystanie poltergeista (skąd ten pomysł?). Całość też.

Arek

wyczuwam Ducha Polańskiego
pozdrawiam Jacek