Wadera

Wiersz można przeczytać w książce:

Jolanta Zarębska, Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

zaskakujący finał i bardzo ciekawie napisany tekst. Tak groźnie. :)
Zastanawia mnie, co
w tych czerwonych ustach
nie podobało się Kasi,
bo mnie jak najbardziej
pasi :)

Pozdrawiam.
P.S.
No, może przestawiłbym tylko kreseczkę:

na przejrzystych bluzkach
w żyłach gęstnieje
smolisty atrament
na ustach kły
- czerwonych ustach

O, bardzo fajny wiersz! To o agresji emanującej ze współczesnej mody damskiej? ;-) Tak, ja też to odczuwam!

"kiecki bezwstydnie
w górę podkasane
grzeszny uśmieszek
na przejrzystych bluzkach
w żyłach gęstnieje
smolisty atrament
na ustach- kły
czerwonych ustach........- tu bym dodała sylabę dla zachowania rytmu: "na czerwonych ustach"

zaczynam zaraz
wilcze polowanie
strzeż się
anonimowo" ...........skoro wiersz jest rymowany, to i tu przydałyby się rymy, bo inaczej strofka "odpada" od reszty; można by na przykład tak:

zaczynam od zaraz
wilcze polowanie
strzeżcie się anonimowo
panowie i panie

;-)

fajny pomysł zakończenia zaproponowała Oxyvia, pomyśl Anno;
a wiersz super wymowny :)

serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

jestem tu nie wiem po raz który.wiersz się podoba, ale ciągle jest dla mnie zagadką. czy na pewno to o modzie damskiej jak podpowiada Oxyvia? dobrze się czyta, wiec wrócę po raz n-ty by zrozumieć.
pozdrowienia Aniu

Jeśli to o Tobie, to z chęcią bym pooglądał taką Wilczycę wychodzącą na łowy, zaopatrzoną jedynie w swe wdzięki - kiecki bezwstydnie, grzeszny uśmieszek, na ustach- kły. Ale to zapewne tylko alegoryczne i prześmiewcze, co? :-/

Dzięki, Kasiu! Nie sypło się! Dla dynamiki tekstu ostatni wers jest krótszy! Ładnie brzmi strofka opadająca! dzięki, że wierszyczek się podoba! Pozdrawiam cieplutko, Para:)

HAYQ- dzięki za recenzję. Cieszę się, ze podobają Ci sie czerwone usta. Dla Ciebie- przestawiam kreseczkę:) Pozdrawiam parajesiennie, Anna

Oxywio! Bardzo dziękuję, że podobał się wierszyk! bardzo mi się podoba Twoja wersja zakończenia! Powoduje, że wierszyk robi się satyryczny. Tymczasem to nie jest satyrka! Ale mi zaimponowałaś:) pozdrawiam serdecznie, ściskam, Para

Tereso Krysiu, serdeczne dzięki, jak zwykle cieplutko pozdrawiam. Z zakończenia wytłumaczyłam się, odpowiadając Oxywii, więc nie powtarzam:) Anna

Szanowny Panie Biały! Cudny komentarzyk! Jeśli jest Pan zainteresowany genezą wierszyka- mogę tylko na privie. Ale czuje Pan pismo nosem! Brawo! Pozdrawiam cieplutko, Parawadera;)

Drogi Tumusie! Otóż na pewno nie chciałbyś zobaczyć, kiedy autorka, osobiście ja, znaczy, wyruszam na łowy! To pomiotka liryczna miota się i ryczy na całe miasto! Jej wolno, ja- nie mogę! ależ gdzież tam! Autorka to grzeczniutkie stworzenie, szara myszka! A wierszyk jak? Czy się podobał? Bo nie napisałeś!!!:) I tak pozdrawiam, Anna

Dzięki, Oxy, pozdrawiam! Wybaczysz mi upór? Tak musi zostać, świnia jestem:(

Ha ha! Przecież to Twój wiersz i możesz z nim zrobić, co Ci się podoba. A ja tylko piszę to, co mówią "fachowcy".
Pozdrówka. :-)

Dziękuję Oxywio za czas dla niepokornej!Całuski!

Anno, wadera, to jedyna z watahy samica, szykująca się do miotu... hahaha czyżby u Ciebie już pora?(przepraszam, para?) Drogo przyjdzie Ci zapłacić za dominację.
Niezłe, niezłe, tajemnicza Paro... doczekasz się, że odkleję Cię od anonimowości, jak znaczek nad parą.
Pozdrawiam i pierwszą samiczkę z miotu zamawiam... wilkołak Emil. :)

Dzięki za "niezłe, niezłe". Zapewniam Cię, Grabiczu, że miotam już tylko wierszami! Innej córki z mojego miotu- nie będzie! A para ze mnie także nie w porę, nawet na Twoje odklejanie:) Zaklejonam na amen! Ale obiecuj! To takie obiecujące. Ostrzę kły na to miejsce, gdzie wilkołaki i wilczyce chłepcą... atrament! Napisz znów coś tak miłego! Do miłego, Para

Droga Aniu... oczywiście, że się podobał! Trudno byłoby przejść obok niego obojętnie. :-))) Ma ten smaczek i nutkę szaleństwa, których mojej poezji brakuje... ech!!!