Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Podoba mi się Piotrze....Zwłaszcza dwa pierwsze wersy....Wzruszające i piękne...Ostatni wers troszkę psuje nastrój. A może tak:

blask siwych włosów
dygotanie rąk męczy-
jesień za oknem

Jest nawiązanie do pory roku. Poza tym jesień kojarzy sie także ze starością, o której piszesz.

Pozdrawiam:)
Opublikowano

Waldemarze i Fanaberko, chyba przyznacie rację, że wersja Kasi nie jest do przebicia ;)

Faktycznie ciut nieczytelnie brzmi ostatni więc całkowicie go zmieniam :

blask siwych włosów
dygotanie rąk męczy
wbija gwóźdź w trumnę


Do ciepluchnego kochani haikowcy no i buźka :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Oj nie wiedziałem, że typowe haiku rządzi się prawem natury. Tak w ogóle to mało wiem o tej technice. Mam pytanie:

Czy haiku występuje w formie 5,7,5 czy można zmieniać kolejność np. 7,5,5? Albo czy do zaakceptowania jest budowa np. 7,7,5 ?
Z góry dziękuję i do ciepluchnego;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Oj nie wiedziałem, że typowe haiku rządzi się prawem natury. Tak w ogóle to mało wiem o tej technice. Mam pytanie:

Czy haiku występuje w formie 5,7,5 czy można zmieniać kolejność np. 7,5,5? Albo czy do zaakceptowania jest budowa np. 7,7,5 ?
Z góry dziękuję i do ciepluchnego;)

Piotrze ja też nie jestem specjalistką w dziedzinie haiku, ale wyczytałam, że typowe haiku ma trzy wersy, kolejno: pięcio-, siedmio- i pięciosylabowy, czyli 5-7-5. Japońska tanka ma nieco inna budowę: 5-7-5-7-7 i pod wieloma innymi względami rózni się od haiku. Poza tym w haiku ważne są dwa elementy:

kigo – odniesienie do pory roku lub dnia,
cięcie – podział wiersza na dwie w pewnym stopniu niezależne części (w językach innych niż japoński zaznaczane myślnikiem lub innym znakiem).

"Haiku jest związane z filozofią zen, która w sztuce zakłada operowanie paradoksem, subtelność, estetyczny minimalizm i wyzbycie się własnego ja. Najlepsze haiku często świadomie nie pozwalają na jakąkolwiek konkretną interpretację, a jednak pozostawiają w odbiorcy ulotne, refleksyjne odczucie, które chciał przekazać poeta"

Tyle w skrócie wyczytałam w Wikipedii:)

Gorąco pozdrawiam.
Kasia:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...