Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za bardzo wprost powiedziane. musialbys zakombinowac. jest pare haiku ktore opisuja stan ukrycia ale zadne nie wydaje mi sie pasowac do twojego tematu dlatego trudno cos doradzic. w kazdym razie trudny temat.

Jestem skrawkiem myśli
ukrywających się
w mroku

- Andrzej „Greybrow” Korcala

Haiku #30

Jak ćma wtulona
w bezpieczną czerń drżąco śnię
o blasku słońca

- ejdzej

pietrek

Opublikowano

Fakt poważny temat. Próbowałem coś pokombinować i oto mam takie wersje, może się spodobają:

Strach tuli w szafie
poobgryzał paznokcie
pijany krok ojca


drży ciało w szafie
oko szkli strach przed ojcem
smród alkoholu

skulony w kącie
przytulił misia
bił pijany ojciec

Opublikowano

mysle ze ogladales "pregi" z zebrowskim i chcesz to jakos wyrazic. wole nie myslec ze to twoje przezycia. mozna pasc ofiara pozyczonych nie swoich uczuc np. cierpienia, poczucia winy, wstydu, ponizenia. haiku ma swoja ciemna strone o ktorej sie nie mowi. teoretycznie to jak z odyseuszem co sluchal syren. kazal sie przywiazac do masztu a kumplom z oddzialu pozalepial uszy woskiem. tak zostal jedynym zyjacym swiadkiem cudu bo glusi kumple wywiezli go ze strefy zagrozenia. ale czasem pasy bezpieczenstwa zawodza. szczerze powiem ze temat mnie przerasta i przeraza.

wciaz slysze.
przez rozbite marzenia
tanecznym krokiem
- moj ojciec

pietrek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Niestety nie miałem okazji oglądać tego filmu, ale naprawdę bym chciał...



Cóż, to tylko forum poetyckie więc na to pytanie nie odpowiem...Sorki



Dzięki za konstruktywny komentarz, będe go częto czytał.

Wtopił się jak w głaz
ciemna strona haiku
jak nocny deszcz przeraża


Pozdrowionka no i do ciepluchnego ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...