Tropem

podglądam odbezpieczoną jaźń
z pistoletem w dłoni On
ośmiela się stać celując se
w se-dno

mrużąc oczy na odzew

kiedy mało przyjemnej wytrwałości wkład
herarchii nieistotnie przenośnej
odstrzał
opadł łeb

Ojciec nasz miłosierny dogłębnie
stracił życie
(Diabeł wydziera dziurę
powieką
w potylicy)

dogląda z krzyża jeszcze ruszajacych się
padlin

tropem ponad
nie da się dziś chodzić

mógłby autor uzasadnić formę tekstu?:)

Tropu nie znajduję. Próba poetycka bardzo nieudana.

są tu momenty zmuszające do zastanowienia. Jednak wersyfikacja i graficzny zapis jest dla mnie niezrozumiały. Razi 'mi' w pierwszym fragmencie, nawias z 'siebie' w dalszej części, ogolnie natomiast natłok myslowy i rzeczownikowy. Mozna się zgubić. Albo treść.
Chyba wiersz wymaga szlifu w W lub P...
pozdr Aga

Niestety, nie.

Zmiana / wiem że zupełna i burząca wpierwej tekst

Dziękuję za komentarze/

Przyznam, że zaintrygował mnie ten wiersz.
Szczególnie treść, więc pokuszę się o interpretację.
Peel prawdopodobnie boryka się z prawdą wiary
o śmierci Boga na krzyżu, zmartwychwstaniu i obecności
w świecie diabła. Badając własne sumienie w świetle
wiary, dochodzi do wniosku, że szatan istnieje nadal
i stara się ugodzić jak najwięcej dusz; wciąż trwa walka
i będzie ona trwała do skończenia świata, kiedy to diabeł
(władca ciemności) straci swą moc.

tropem ponad
nie da się dziś chodzić

Innym śladem nie da się iść przez życie.
Zdaniem peela jest to właściwy trop.

Ze względów formalnych głosować nie mogę, ale wiersz mi się podoba.
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

Tomaszu Biela:jeszcze Pan zgubi ślad:
węch straci i zabłądzi we własnym wierszu?
Pozdr.b.
J.S

coś mi tu nie gra, jakieś takie
MN