Chrystus w oddali pisze poezje

papierosy tlą się dzień i noc
po obu stronach tabernakulum
rośnie popiół pielęgnowany
aż wyrośnie z tego wszystka wolna wola
aż Bóg zamknie się w sobie
tak głęboko żeby
ludzie dobrej woli ginęli po drodze
będzie miał spokój i czas
zacznie palić papierosy stosami
używając życia jak my leniwie
przestanie się przejmować
czekając na zmartwychwstanie
kogoś innego

*

słucha w dłoniach jak cyka popiół
w urnie

"aż Bóg zamknie się w sobie
tak głęboko żeby
ludzie dobrej woli ginęli po drodze
będzie miał spokój i czas
zacznie palić papierosy stosami
używając życia jak my leniwie
przestanie się przejmować"

Z tym się nie zgodzę
Janina

do mnie przemawia i to mocno, tytuł i pointa...życie każdego z nas jest pisane ręką Boga i choć my je partaczymy, On ciągle zamienia nasze "z dymem puszczane dni" w przepiękną poezję ...takie pisanie prostych liter (Jego) na krzywych liniach (nasze) i finał każdego "wiersza" uwieńczony w popiele, który "cyka"...czyli jednak "żyje" ...już w innym wymiarze;
Tomku, jak zwykle...poszybowałam "w górę", jeśli za wysoko, to cóż? to znaczy, że Twój wiersz sprowokował :))

serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

wiersz z wyższej półki, Tomasz, muszę stawać na palcach i łapy wyciągać.
kiedyś sięgnę
:))
każe wracać
:)

smutne podsumowanie -
'nie zmartwychwstanie już nic'
te słowa nie budzą nadziei, czyżby wszyscy byli aż tak zli,
nie znajdzie się jeden sprawiedliwy?

cmook Tomku,
zatrzymał na dłużej

panie t pisałeś lepsze, poniżej poziomu
"ludzie dobrej woli" - użyłem identycznej zlepki słów kiedyś u siebie, w komencie napisano "ałt"
słabe porównania, słabe przymiotniki obrazujące
i "doda" elektroda ech panie t:(
niestety
pozdrawiam
r