Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zakwitły wiśnie i jabłonki
promyki słońca wtargnęły
wiosną w nas samych
wymiotły zimowe myśli i krajobrazy
wniosły lekki powiew nadziei
----------------------------------
co dobrego przyniesie jutro
trawa urokiem nadziei
zachęca do odpoczynku
czas odpocząć
czas na przyszłość

pozwolę sobie na marzenia
aż, marzenia o
lepszym

Opublikowano

marzenia Aniu, to taki ogromny wór, który pomieści wszystko, co zechcemy;
najważniejsze, żeby nie przestawać do niego wkładać i ufać z nadzieją jak peelka, że się spełnią;
przypomniałaś mi Aniu o bardzo ważnej rzeczy, żeby "pozwolić sobie na marzenia", w dzieciństwie częściej sobie na to pozwalałam, czy to znaczy, że teraz uśmierciłam je?
pewnie nie, leżą gdzieś na dnie tego wielkiego wora i musiałabym w nim trochę pogrzebać, a nie wciąż trwać w sztywnych planach:)
najlepszego Aniu
pozdrawiam serdecznie
Grażyna

Opublikowano

Dziękuje Grażynko za szczere odniesienie sie do wiersza!
Moje dziecięce już dawno pękły jak mydlana bańka!
Teraz walczę o ....dorosłe ,żeby żyć dla innych!
Przecież ,nie żyjemy dla siebie , po co nam swiat pelen radości ,którym nie możemy sie dzielić!
Serdecznie !
Ania

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Aniu, przyznaję Ci absolutną rację i szczerze podziwiam za te słowa;
należysz do ludzi, którzy polepszają świat już tym, że po prostu są!
ślę ciepełko
:)
Grażyna
Dziękuje i życze Wszystkiego Najlepszego!
Serdeczności!
Hania
Opublikowano

Aniu, marzenia są jak piękne kwiaty, pomagają przetrwać, bo cieszą serce. Dobrze, że masz marzenia. Pielęgnuj je a będą wciąż na nowo rozkwitać...w sercu. I będą Ci przypominać, że jest wiele serc, które choć są bardzo oddalone, biją niustannie dla Ciebie. Trzymaj się dzielnie i marz do woli, marzenia często się spełniają.
:))))
Serdecznie i cieplutko -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...