Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

miłość ubarwi codzienność

teresa943
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

teresa943

teresa943

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

zatrzymam w kadrze
smak przyprawiony tobą
oprawię w czekanie
najskrytsze pragnienia

z tęsknoty niewyspane noce
porymują nasze szczęście
choć jeszcze za horyzontem

nie przeraża ciemność
gdy pewność świtu
urealnia wspólne jutro

rozwiążesz zasupłania
oczyszczeniem starego
w nowe wkroczymy

razem

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano
niewyspane noce
porymują nasze szczęście

Najbardziej przypadło mi do gustu z Twojego pięknego wiersza.
Pozdrawiam Krysiu.
Mateusz-_Ulvhedin

Mateusz-_Ulvhedin

Opublikowano
Opublikowano

Ech... jak kiedyś wydasz jakiś tomik, to proszę, pochwal się. Będę jak najszybciej biegł do sklepu kupić i czytał już przed dojściem do kasy. A potem szukał Ciebie prosząc o autograf :) :P
Przepiękny wiersz :) Pointa po prostu sprawia, że płynę w myślach hen hen ;)
Jak zawszę, z Twojego pięknego tortu pieczonego piórem ukroję sobie kawałek ;)

"nie przeraża ciemność
gdy pewność świtu
urealnia wspólne jutro"
o! Taki smaczny kąsek ;)

Serdecznie pozdrawiam... :))))

teresa943

teresa943

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mateuszu, witaj! Jak miło, że zechciałeś się poczęstować :) zapewniam Cię, że jeśli wydam tomik, to na pewno Cię powiadomię, tym bardziej, że zapowiadasz szukanie ...mnie do podpisu :)) może uda mi się podpatrzyć jak "płyniesz...heh hen" :):) dla autora to frajda napędzająca Wenę do pisania :)
dziękuję
:-)
serdecznie pozdrawiam -
Krysia
teresa943

teresa943

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Sam powiedz, czy bez nadziei
można cokolwiek przedsięwziąć,
szczególnie, gdy trudno?
Gdy ma się pewność, że ktoś czeka,
łatwiej zmagać się z przeciwnościami,
bo jest motywacja do działania.
Hehe...zazdrościsz peelowi? Nie dziwię się, bo jest czego.
Nie każdy ma takie szczęście :)
Dziękuję, Zbyszku.
:):)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      stan skupienia człowieka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Niesamowity tekst! Świetny turpizm zmieszany z egzystencjalnym dramatem. Metafory więziennego brudu uderzają - zwłaszcza Bóg, który "zagląda tu tylko na przeszukania" i boi się włożyć rękę do kibla. Odbiera to resztki nadziei na jakiekolwiek sacrum. Rewelacyjny, duszny klimat, bo wiersz dusi od samego początku - "powietrze o gęstości niemytej skóry" sprawia, że fizycznie czuć ten zaduch. Krata łapiąca stację cisza - to genialne! Podział celi na role (profesor, malarz, kucharz i "cień") tworzy mikrokosmos, w którym mur faktycznie staje się piątym i stabilnym elementem. Ale pod warstwą więziennego realizmu kryje traktat o utracie tożsamości. Porównanie człowieka do „kostki rosołowej bez opakowania” czy systemu zapominającego o przeterminowanych konserwach ma w sobie niesamowitą, gorzką siłę. Narrator jako „cień od oddechów”, który zbiera do kieszeni sapnięcia współwięźniów, staje się żywym archiwum ich ukrytego bólu, ale jest to również bolesne współuczestnictwo. Fraza o byciu „posklejanym cudzymi historiami, które już się nie odkleją” to esencja prawdziwego współodczuwania. Autor przywraca tym ludziom podmiotowość tam, gdzie system próbuje ich zrównać z betonem. Znakomity, mądry wiersz.
    • MIROSŁAW C.
      Modlitwa na opak

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @jazzkółka Cudawianki.
    • MIROSŁAW C.
      Wyśniona wielkość.

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski Ech, choćby na chwilę się ziściło  :))
    • Posem
      53#

      Przez Posem · Opublikowano

      Dziś widzę lepiej zmarłych ich życie ich radosne chwile   wszystko to na moment   ciężar przygniata mnie do ziemi i muszę odetchnąć   a była sensacją   przy stole wino gasi pragnienie w jego czerwonej barwie pływają obrazy   zmarli piją i roztrząsają dylematy   śmieją się słyszą o wiele więcej i krążą wokół własnych wniosków   a to życie rozpływa się nie gasi pragnienia.  
    • Berenika97
      Wyśniona wielkość.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski   Niezła satyra na nasze narodowe sny o potędze. Obyśmy tylko na jawie mieli taki dystans do siebie, jak w tym wierszu! Porzuć smutki, uśmiechnij się, w Polsce wcale nie jest źle! Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, obcy raj to tylko ściema.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...