[...obręcze perły...]

pytałaś jak Cię wypatrzyłem pośród tak wielu ludzi ?
po prostu spojrzałem poprzez wypalone główki zapałek
dane mi było zobaczyć żar intrygującej tajemnicy
prawda rozszalała szalem zamieci otaczająca ciało
zaczęła i mnie otaczać i jest cieplej

obręcze perły w twoich oczach olimpiada uczuć
serce porysowane jak tafla lodu po łyżwiarstwie figurowym
nikt już nie będzie się tobą bawił
rozpuszczę to rozpieszczę
chłód który ostaje w tobie spala się ze wstydu
w spojrzeniach mieści się ciepła masa pragnień
wyrywana z letargu który zbudzę zaufaniem

wątpliwości i dystans tak gęste jak włosy
splecione twardo w kok
kiedyś rozpuścisz mi je rozpieścić dasz
w dłoniach zmysłach

zapadam w ciebie jak w śpiączkę
czekam i wybudzam się naprzemiennie nie dowierzając
że żyję wśród ciebie i mnie

nie chcę już dzielić serca na ochłapy rzucane wściekliźnie nie szczepionej

Tomaszu, pięknie się zakochał Twój peel!
Gratuluję wiersza. Bardzo mi się bardzo. Tyle onomatopei... Intrygujące metafory... Miałabym uwagi techniczne, ale przecie nie poprawisz.
(zabrałabym psy, a spośród - zmieniła na pośród, zaczyna się robić cieplej - jest cieplej, że żyję wśród ciebie i mnie - bez i mnie ;)
Cieplutko, Para:)

brawo, Tomasz
piękne
nareszcie
i pokaż to, tak?
:)))))
trzym się, Chłopaku, mocno!
gratulacje
:)))))
podwójne

Tomaszu, jeszcze ten wers! Proszę bardzo!

zobaczyć mi było dane żar intrygującej tajemnicy

dane mi było zobaczyć żar intrygującej tajemnicy - zobacz, że lepiej bez inwersji.

Cieplutko, Para, gapa :)

eeeee, co podrasowałeś???

Dobra, już Ci nigdy nie będę radzić ;(

zaczęło - się niepotrzebnie powtarza!

Wreszcie coś na miarę moich oczekiwań na tym sennym orgu.
przekonuje się, że od dawna nie czytałem wiersza aż do teraz.

M.

Czytałam kilka razy..i i zbyt malutka jestem na wielki komentarz, wobec TAK dobrego wiersza. Powiem więc prosto - poezja!

In-humility,
K. W.

Nie byłam ostatkowa, i pewnie dlatego!
Na trzeźwo i przez lupę!

Jasne, że będę komentować ;)

No. I jest pięknie.

Cieplutko, Para;)

No, jeszcze bym zrobiła:
"nieszczepionej wściekliźnie"... serio.
Widzisz, taka jestem gapa. Czytam ten wiersz już któryś raz, i zawsze coś mi umyka.

Dobrego, Tomku, cieplutko, Para:)