Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Fly Elika:Krótki ten wierszyk, ale ile z niego można wyciągnąć.
Ale nie będę się dużo tu rozpisywał.
Czas względny, czyli nie do końca określony.
Problem w tym, że względność czasu dość szybko przekłada się na to,
że ten względny czas zaczyna być bezwzględny dla zwykłego człowieka.
Problem w tym, że snując ciągłe plany tego,
co będzie, prześlizgując się nad tym, co jest teraz,
i gdzieś się w tym gubimy.
Nie będę tutaj dawał przykładów, bo jest ich wiele.
A tęcza w Twoim wierszu, może symbolizować,
lub przejawiać zjawisko optyczne obecności Boga.
A względnie snów ma od różne fazy. Można by wiele o nich napisać.
Wszak ogólnie chodzi Tobie oto, że ten czas Tobie wciąż ucieka.
I że się nawet nie obejrzysz, a już zabrał ci i ukradł, jakąś małą cząstkę życia. itd...

Pozdr. b;

J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bardzo mnie wzruszyłeś komentarzem. Tak właśnie pewna
filozofia i realistyka smutnego czasu jęst tu tutaj też zapytaniem,
o tę wspólną cząstkę życia, a jednocześnie rozbitą.
Bardziej odnoszę się do metaforyki miejsca, jako tragedii,
Dlaczego, ta odpowiedź jest najłatwiejsza nie tylko jako cząstki życia,
ale z którego miejsca i odwracam pytanie o czas, dlaczego.
jednoczęsnie czego nie ma w tym wierszu, ale względność nas
o to pyta, bo zakamuflowana jego bezwględność nie pozwala na już
na względność, bo czegoś jest za dużo. No i tak to już ty dopisałeś
okrelając utratę ze względności.
Pozdrawiam bardzo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...