Mu-snąć

i jeszcze tylko musnąć koniuszkiem wiedzy, że jesteś.
zatrzymane w kadrze sprawy cierpiące zwłokę nie zwietrzeją,

zostanie na swoim miejscu bibelot – talizman,
między piersiami hołubiony w świtach.

a zaczerpnąć pełnymi ustami z wanny wiadomości dobrego i złego,
że rozpuściło się w niej, co było słone.

czyste szaleństwo wstanie, by zadziwić na nowo,
jaki puszysty może być ścieg, spajający brzegi.

jaki wierny może być sen, jeśli dopowie
pomarańczowy epilog dnia.

poznaję naiwnością przepowiedni chaos.
i tak wolę. a ty uczyń w nim

święty niepokój.

Jak to u Ciebie Aniu, dużo różnorodności w wierszu. Mam mieszane uczucia, jeśli chodzi o trzecią strofę "wanna wiadomości dobrego i złego" , nie brzmi poetycko. Za to pierwsza i druga, bardzo dobra.

Dawidzie:

Dzięki, że niepokoi Cię "wanna"... To dobrze o Tobie świadczy. Tak jednak musi pozostać, bo "wanna" stanowi właśnie to miejsce, które skupia uwagę czytelnika... W niej dojrzewa myśl peelki, autorki wiersza również;) Drzewa już śpią.

Cieplutko, a jeśli coś wyjaśniłam - dobrze. Dobranocnie -

Para

Niezwykle podoba mi się wieloznaczność wiersza, wanna kojarzyć się może
z różnymi z przeżyciami (i kojarzy), odczytuję go, jako bardzo subtelny erotyk.
Serdeczności
- baba

Babo Izbo:

Jeszcze się nie zdarzyło, abyś źle odczytywała mój wierszyk! Tym razem - także doskonale się rozumiemy;)
Dziękuję pięknie,
Para;)

erotyk erotykiem :)) pięknym waniennym :))
a mnie wanna się kojarzy z...tarą :((
buziak Anno z Wanny!

No tak:

Tara w wannie - Para w wannie!

A spłuczka popsuta!
Ech, życie...

dzięki, Taruniu. Ważne, że piszesz "piękny". Albo jakoś tak.

Buziaki, Taro!

Cały utwór a ten dwuwers szczególnie na tak:

"jaki wierny może być sen, jeśli dopowie
pomarańczowy epilog dnia."

Pozdrawiam Aniu.

Popsutku:

Dzięki piękne, wybrałeś sobie kolorową frazę. Miło mi bardzo.

Cieplutko,

Para:)

erotyk i to niebylejaki :)
trąca wręcz biblijnym stylem, bo wyczytałam tu dobro i zło, zmartwychwstanie, chaos upodobany, wyłaniający się ze świętego niepokoju- świetnie, Aniu!
dlatego nawet inwersje pasują
o wanno (Anno), Arko Czerpania!
duży plus za wiersz
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

Grażko:

Bardzo się cieszę, że odczytałaś stylizację biblijną.
Dzięki za słowa uznania.
Cieplutko pozdrawiam.

Para:)

święty niepokój, chaos, dla mnie zaskoczenie w puencie,
możlina by uczynić zakończenie pozytywnym, chociaż
wiersz jest z tych raczej " trudno przyswajalnych na pierwszy
rzut oka", jednak czy niepokój może być święty? Zastanawiałabym się...
J. serdecznie

Judyt:

Dzięki piękne. Serdecznie pozdrawiam. Może, może;)

Cieplutko,

Para:)

Szkoda, szkoda. Takie ładne szaleństwo się zapowiadało.
Wiersz jest dowodem na zwycięstwo rozumu w grze z życiem/losem/snem/sztuką.

X. - od "pomarańczowy epilog dnia" jest już tylko logiczna abstrakcja.
Lubię Twoje wiersze, których nie rozumiem; ten padł w przedbiegach.
Najbardziej podoba mi się metafora "cierpiące zwłoki".

Miłej i słonecznej niedzieli
the_be

Dawnieju:

Dlaczego "padł w przedbiegach"?

Patrz: jest, czytany, podoba się...

No widzisz... nawet Tobie podoba się jedna fraza. Ale rozumiem. Następny będzie lepszy. Dzięki, że raczysz w ogóle rzucić okiem.
Powiedz: zabrać ostatni dystych? Zostać na "epilogu"?
Może masz rację...
Dzięki piękne,

cieplutko,

Para:)

mi -mi "padł w przedbiegach", X. zawsze piszę tylko o swoich wrażeniach nie próbując nawet wczuwać się w vox populi.
Pozdrawiam
ps. przekręciłem Ci metaforę - szkoda, ze nie zauważyłaś.

Dawnieju:

Dlaczego przypuszczasz, że nie zuważyłam "zwłok". Po prostu puściłam mimo uszu.

Dzięki. Zabrałam ostatni dystych. Zobacz - poprawiony na P;)

Para:)