Nie dzwoń

zrób coś, kiedy czuję się meblem
w domu pełnym ludzi, świec i fortepianów.

samotność doskwiera najbardziej od świtu do świtu,
bo potem, to już nie boli.

nie mam wprawy w tęsknocie.
zawsze mnie deformuje,
wyjmuje ze mnie pakuły
i jestem bezwierszna,
bezświetlna. chcę tylko się kochać.

nie wiem, co, ale zrób coś.
może po prostu napisz.
albo nie dzwoń dzisiaj
do niej.

doskonale nastrojowy - nie trzeba pytać "co dalej"...

pierwszorzędnie.

Pozdrawiam Anno,
Kinga.

Z góry przepraszam, starałem się upłynnić swoje czytanie:

"zrób coś kiedy czuję się meblem
obok ludzi świec i fortepianów
samotność doskwiera
od świtu do świtu
potem nie boli

nie mam wprawy w tęsknocie
zawsze deformuje
wyjmując ze mnie pakuły
jestem wtedy
bezwierszna i bezświetlna
chcę tylko kochać

zrób coś
po prostu napisz
albo nie dzwoń dzisiaj
do niej"

Raczej niespodziewane (in plus) zakończenie - oczywiście mam na myśli Twój wiersz.
Pozdrawiam Aniu.

Kaliope:

Dzięki piękne. Miło mi, że zaglądasz, czytasz, i jeszcze chwalisz. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Popsutku:

Dzięki, że zatrzymałeś się nad moim wierszem. Podoba mi się Twoja wersja. Poczyszczona z zaimków, ugrzeczniona (bo nie ma "kochać się";)...

Cenne poprawki. Pewnie część wykorzystam. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Taruniu:

Dzięki. Wybrałaś sobie rodzynki. Miło mi bardzo. Cieplutko pozdrawiam,

Para;)

Dawidzie:

Dzięki piękne. Wiem, że wersja "fortepianów" odrealnia przestrzeń "domu". I o to chodzi!
W końcu - w domu jest tylko jeden fortepian... i może tylko jedna świeca, ... qrka, trudno mi się tłumaczyć z pomysłu na wiersz. Poddaję się...
Kiedy czuję się, jak jeden ze sprzętów w domu pełnym ludzi i zdarzeń, jak jeden z mebli lub obrazów na ścianie - tak to wyrażam.

Nie uchybiam wyrażonym uczuciom. Jeśli nie trafiam - znaczy, że nieudacznie sformułowałam myśl.
Dobrze, że mnie nie rozumiesz.

Cieplutko,

Para:)

Dawidzie:

Nieważne, naprawdę. Nie czyń sobie wyrzutów.

Para:)

Aniu
wersja Popsutego lepsza wg mnie,
chociaż i ja mam uwagę mianowicie, ostatnia strofa
nie pasuje do samotności i tęsknoty - chyba że kobiety tak to czują.
Bo z mojego widzenia :) raczej zdrada tu lub odrzucenie, obojętność, są na rzeczy.
Samotność to np. wtedy gdy

ciała zaś, które nic w sobie nie widzą,
rozczarowane, siebie się zawstydzą;
a ludzie, co się wzajem nienawidzą,
spać muszą razem - bardziej jeszcze sami:

samotność wtedy spływa potokami.
RMR

Pozdrawiam

PS. "w domu" powinno zniknąć;
mebel jest częścią wyposażenia domu,
no chyba że w garażu lub piwnicy stoją stare meble :))

Egzegeto:

Bardzo dziękuję za uwagi. Cudny ten cytat z Rilkego. Dzięki piękne!
Rozumiem, że wiersz uznałeś za nieudany. Trudno. Jest, jaki jest.

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

Egzegeto:

Dziękuję pięknie. Pozdrawiam,

Para:)

Uważam, że wiersz piękny.
Pozdrawiam Aniu, M.

Niemy Krzyku:

Dziękuję bardzo Cieplutko i wdzięcznie pozdrawiam,

Para:)

śliczny wiersz Aniu,klimatyczny...zabieram bez zastrzeżeń:)

Elizo:

Dzięki za czytanie i brak zastrzeżeń. Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

Nie kładź się nie dzwoń- ale podpadł. Podoba się ale i żal bidaki. Pozdrawiam.