Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

[...okno...]

Tomasz_Biela
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/125280-okno/

Rekomendowane odpowiedzi

Tomasz_Biela

Tomasz_Biela

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

spoglądasz na nie z pasją której nie byłeś świadom
niespełnionym tchnieniem
tynkujesz kolejne warstwy
dotykiem ranicie się wzajem
wtuleni w jedyną wilgoć tutaj
cień spływa jak pot
z was obojga
szukacie ciepłego przeciągu
bezskutecznie

oddani sobie w ślepym spojrzeniu
szczelni bez granic
chorujecie na ten sam dylemat
otworzyć się czy nie

ono obstaje tarczą przed sercem
zamraża oczy
przestaje oddychać
czekać przestaje
jak człowiek który stwierdził że widział
wystarczająco aby zacząć
udawać że nie patrzy

zamurowane okno jest na tyle sentymentalne
że nie pozwala
przebić się na drugą stronę zaufania

przyzwyczajony do samotnego wizawi

Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo dobry wiersz. Kolejny Twój dekadencki, strasznie "z dołka"... Powtórzę: skrót, metafora, obrazy skądś, z drugiej strony powiek. "szczelni bez granic" - bardzo...
Bardzo "dla mnie" dziś ten tekst.
Nie przyczepię się nawet do inwersji... przekonałeś mnie.

Cieplutko,

Para:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/125280-okno/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • APM
      Marzenie

      Przez APM · Opublikowano

      @Berenika97 Dziekuję, dopisałaś piękne rozwiązanie. Niech tak się stanie!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Cicho, cichutko, jeszcze ciszej…

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  Twój czuły pomruk, bliski szept, którym wypełniasz moją ciszę - pięknie to brzmi - czule i słodko -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.  
    • Waldemar_Talar_Talar
      Śmierć

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj  Marku - lecz wciąż nie wiemy, jak tam będzie, - przyjdzie kiedyś taka pora że zobaczymy albo nie                          jak tam będzie -                                                               Pzdr.optymizmem.
    • hehehehe
      A kysz!

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Nadam arię i ramadan
    • Bogdan Tęcza
      WIERNI

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      WIERNI   Dopóki w nas lawa nie wystygła Dopóki serce trzeszczy w piersi Bądźmy dla siebie ożywczym wiatrem I wypełniajmy wolną przestrzeń.   Ref;Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Być może chwila to ostatnia Być może czas nasz właśnie mija Kreślmy pazurem znak po sobie Niech młoda dusza skrzydła rozwija.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Gdy nam wyliczą cel autostrady I na niebiosach znak przestawią Pełni spełnienia jedźmy ku światłu Co całe życie do kresu trasy prowadzi   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Skóra i glany już wytarte I wacha kroplą ostatnią płynie To warto było gonić się z wiatrem Bo kiedy jedziesz czujesz że żyjesz.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Bogdan Tęcza® 3.06.2026

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...