Nie mam pretensji

Nie mam pretensji do całego świata,
że zagmatwany, zmętniony, zaklęty,
że zawsze stoi między nami krata,
że - piękny.

Nie mam pretensji, że trudny, tragiczny,
że obwiązany siecią polityki,
że błyszczy śniegiem, tęskni wiatrem, ciszą
- Liryki.

Nie złoszczę się też, że nie podpowiada,
Mówi zbyt wiele owianiem, szelestem,
Lub że godzinnym koncertem nad ranem
Oznajmi tylko jestem.

Nie mam pretensji do całego świata,
Że mnie pochłania - przygarnia lub grzebie,
Że nie chcę myśleć, czym jego strata!
Nie mam pretensji do ciebie.

Idealny na Walentynki...
Pytanie - jak go rozumiecie? Co można poprawić na bardziej oryginalne?
Pozdrawiam - autorka ;)

Agnieszko, to piękny wiersz o wybaczaniu. Światu, sobie, i temu "jemu".
Jeśli pozwolisz, pomogę wyrównać, bo ciutkę nieteges:)

Nie mam pretensji do całego świata,
Że zagmatwany, zmętniony, zaklęty,
Że zawsze stoi między nami krata,
Że - piękny.

Nie mam pretensji, że trudny, tragiczny,
Że obwiązany siecią polityki,
Że błyszczy śniegiem i tęskni jak cisza
- Liryki.

Nie złoszczę wcale, że nie podpowiada,
Mówi za dużo owianiem, szelestem,
Lub że godzinnym koncertem nad ranem
łże:jestem.

Nie mam pretensji do całego świata,
Że mnie pochłania - przygarnia lub grzebie,
Że nie chcę myśleć, czym jest jego strata!
Do ciebie.

Wyrównuję: 11/11/111/3

Oczywiście - to tylko propozycja. Wiersz należy do Ciebie.

Cieplutko,

Para:)

nie mam pretensji do całego świata
zagmatwany zmętniony zaklęty
zawsze stoi między nami
krata i on
piękny

nie mam pretensji
że trudny tragiczny
obwiązany siecią polityki
błyszczy śniegiem
i tęskni

za ciszą liryki

więc nie złoszczę się wcale
że nie odpowiada
a może mówi
za dużo

owiana szelestem
w godzinnym koncercie nad ranem
dowiem się że jestem
bezpretensjonalnie
zakochana

...takie cóś...na szybko:)...może coś naświetli...proszę tylko mnie nie posądzać...o próby plagiatowania:)-pozdr.Henio:)

Anno, bardzo dziekuje za wyrownanie i interpretacje! Bedzie trzeba rzeczywiscie pokombinowac. Nie moge zmienic tego "oznajmi", wiec chyba zrezygnuje po prostu z dwoch ostatnich 3.
Henryk, dziekuje bardzo za naswietlenie! Ostatnia zwrotka mnie teraz wzrusza, bardziej stwarza napiecie. Tylko ostatni wers nie zgadza sie z wierszem, mimo wszystko, mimo calego swiata, zwlaszcza, ze to nie jest "on" :)

Dobrze, że nie skasowałeś, też poodoba mi się właśnie ten... dwuwers :)
I ogólnie sens jest zmieniony lub uwypuklony, rytm zaburzony, przez co to zupełnie inny wiersz. Może bardziej zwiewny, ale nie zdecyduję się na tą wersję, bo jest Twoja. Pozdrawiam :)