Tamte chwile

co bym dał by znów usłyszeć muzykę Twego głosu
lekką beztroską kochaną
podczas pieszczot i pocałunków pianissimo graną

co bym dał żebyś mogła iść ze mną
gdziekolwiek razem przed siebie
trzymając mnie mocno za rękę a ja Ciebie

co bym dał byś kołnierzyk chciała mi poprawić
o czystej chusteczce przypomnieć
a ja patrząc Ci w oczy o wszystkim zapomnieć

chciałbym abyś biegała na plaży
śmiejąca się oblepiona piaskiem
a mewy zazdrosne mieszały szum morza z wrzaskiem

chciałbym wyjść Ci naprzeciw
i podać rękę gdy wracasz do domu
a Ty powiedziałabyś to czego jeszcze dziś nie mówiłaś nikomu

teraz niestety widzę Twoją niemoc
poddanie przeznaczeniu cichość
to co kiedyś niezwykłe a odeszło w nicość

zachód słońca barwy złocistej bywa
nam przypadł szary wygasają życia wigory
pozostała więź i wspomnień żywsze kolory

pierwszy wers mnie zmiótł... proszę popracuj nad tym wierszem... bo to brzmi jak słowa piosenki Gąsowskiego.

pozdrawiam serdecznie
eva

Eva, bardzo dziękuję za tę wypowiedź i wiem, że dobry wiersz nie musi mieć objaśnień typu co autor miał na myśli. Zgadzam się z Tobą, że trąca to - "..gdzie się podziały tamte prywatki..", ale akurat nie Gąsowski był tu inspiracją, a autentyczna nostalgia za głosem mojej najukochańszej żony chorej od ponad 30 lat na stwardnienie rozsiane; kiedyś moje złoto szczebiocące, dziś - z rurką tracheostomijną - moje wszystko, lecz już nie mówiące ..., nie chodzące, z całkowitym bezwładem ...tylko patrzące.
Spróbuję coś wymyśleć "okrężnego", żeby wyeliminować Gąsowskiego:-)
Pozdrawiam najserdeczniej jak tylko potrafię

tak właśnie bywa, gdy emocje panują nad nami, spisujemy pierwsze slowo jakie nam przyjdzie do głowy - to nic złego:) później przecież można nad tym usiąść jeszcze raz:)

a przecież warsztat właśnie po to:)) a żonie każde pańskie słowo teraz na wagę złota i każde kocha równie mocno:) a wiersz pewnie zna już na pamieć i powtaża w myślach jak mantrę, więc może nawet bym się wstrzymała ze zmianami wogóle, hm?
ten wiersz jest dla żony i niech takim zostanie:)

pozdrawiam serdecznie
eva

już po korekcie.
Nie wiem czy lepiej, ale po Gąsowskim już nie ma śladu ;-)

"Co bym dał byś kołnierzyk chciała mi poprawić
o czystej chusteczce przypomnieć
a ja patrząc Ci w oczy o wszystkim zapomnieć"
pozdrawiam serdecznie
eva

jest mi bardzo miło, ale tak dosłownie było.
Po tej korekcie lepiej mi się podoba. Zatem dzięki serdeczne
i pozdrawiam

@egzegeta Ból wspomnień ożywia przeszłość, która nie chce odejść...