Wolne tłumaczenie miłości ?

dziękuję tobie bardzo za te łzy nad tacą
tak naprawdę to tylko twoja wydzielina
tyle że nigdy się nie wydzielałaś
tak obficie jak dziś nie dzieliłaś dwóch
otchłani na białej chusteczce
wcześniej nie było aż tak wiele prawdy
z tego co próbujesz powiedzieć
żałujesz i chcesz zostać

biorąc za głęboko co do ciebie należało

przeżyłaś wszystkie konsumpcje związku
z wirusem rozumiałaś się już lepiej
o wiele lżej niż z wygodą
do czynienia zła
tak
to byłaś ty

w ostateczności powietrze szuka cnotliwych szpar
w murach zakładów zamkniętych
naszych domów jest coraz więcej
jak na ozdobę włosów pęk
w oszczepy rodzin zwarty przebłysk komety
wyżłobił się niejeden
szeroko pojęty grzech


kiedy wydzieliła się ze wszystkich zarazków
nic nie poczułem
przestałem kochać

naszych domów jest coraz więcej
jak na ozdobę włosów pęk
w oszczepy rodzin zwarty przebłysk komety

dobry Tomku, "komety" bym wywaliła, ten fragment
obrazuje całość wiersza, pierwsza zwrota zaczyna się
troche jak z listu jakiego, takie odniosłam wrażenie,
może nawet wołanie o pomoc, tyle o ile nagryzmoliłam,
jeszcze do zastanowniena, ciepłoniaście

*naprawdę

Czytałem Twoje lepsze ;)

mnie osobiście ta ,,wydzielina'' do łez sie nie widzi...ale to Twójj wiersz:):)..pozdr.

Dawno nie czytałam tak kompleksowo dobrego kawałka w Twoim wykonaniu - jestem pod dużym wrażeniem, świetny.
Pozdrówki:)
kasia.

straszne. tzn. przejęło mnie. nie wiem, czy to dobrze. ale udźgnęło. brutalność.
pzdr.