rzeźba

chleb to nudna powszechność
przestaje smakować
jest go za dużo lub usycha

*

ból psychiczny
kroi mnie łamie
na mnie noże
tańczą balet

już są we mnie

żłobi się wnętrze
wygląda na to
że jestem
jaskinią pełną echa

dyskomfort to moja główna wygoda

tutaj żal wytwarza się niespodziewanie szybko
ciągle skądś spływa

dlatego pewnie łatwiej
wywołuję lęk rozstrój i powrót
do zdrowia


proszę nie kaszleć ani nie wymiotować
podczas zwiedzania
wstrzymać się z oklaskami
to naprawdę niepotrzebne

Tomku,b.smutna rzeźba zdaje się z dobrym finałem;
skumulowana w jednym miejscu,
:)ciepłoniaście

takie to zycie jaskiniowca..
Freud cos o tym wie

Tomasz Biela napisał:
"dyskomfort to moja główna wygoda

tutaj żal wytwarza się niespodziewanie szybko
ciągle skądś spływa "

Nasuwa się "przeżyj to sam"-pogadamy!
pozdrawiam komfortowo!

Wstrząsająca ta rzeźba... jakby obraz wewnęrzny człowieka, jego przeżyć, odczuć, rozterek...nikt nie może tak do końca zrozumieć drugiego, bo nigdy nie jest w stanie być "nim identycznym".

dyskomfort to moja główna wygoda

tutaj żal wytwarza się niespodziewanie szybko
ciągle skądś spływa

dlatego pewnie łatwiej
wywołuję lęk rozstrój i powrót
do zdrowia


proszę nie kaszleć ani nie wymiotować
podczas zwiedzania
wstrzymać się z oklaskami
to naprawdę niepotrzebne

Obraz przeżyć (cierpień, choroby) budzi lęk u innych, czego zainteresowany nie potrafi znieść...chyba tu także chodzi o litość...tak, litość potrafi być upokarzająca...

Trudny, ale dobry wiersz jak wiele Twoich, które czytam, choć nie zawsze komentuję.

Serdecznie pozdrawiam :)))
Krysia

Tomku!
Poszukiwanie wnętrza innego, nieprzeciętnego - gorzka ironia.
PozdrawiaM.

Wstrząsająca rzezba, ale mi się podoba!

pozdrawiam

lulek