Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wiersz wzbudził refleksję:
czym jest, dokąd prowadzi życie?

życie doczesne jest zbliżaniem się (tli się, spala się na popiół)
do wieczności,
poprzez śmierć nastąpi odrodzenie (taka nowa roślinka)

bardzo mi się podoba, Tomku, to głębokie widzenie...
aha, jeszcze tytuł: życie człowieka jest poezją pisaną przez Chrystusa...
tak to odbieram...
serdecznie pozdrawiam :))
Krystyna
Opublikowano

Widzę że wiersz Ewoluuje, ciekawe przemyślenia, ale jak dla mnie to forma jeszcze troche niedopracowana, to znaczy pourywane to wszystko strasznie, może być pourywane, ale mniej , bo jak dla mnie to teraz trochę przeszkadza w odbiorze.

Pozdrawiam R.

Opublikowano

Nie widzę tu treści..Co chesz powiedzieć? Nie zgrywa się ze sobą to wszystko, papieros - kruchość życia? hm... a co dzieje się w tabernakulum?
Ty jestes tabernakulum, kosmos bracie, przestrzeń bez przestrzeni, materia obrana z niej samej...pomyśl

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




dziękuję Krystyno /
zmieniony nieco/ wykształcony /

uszanowanie ./

tak rzeczywiście...wykształcony i to sporo;
wskazuje kierunek myśli o nieco innym odcieniu,
ale nadal bardzo ważny...sięga w głąb ducha...
ja tak rozumiem...

radości życzę :)))
Krystyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj -  Twój czuły pomruk, bliski szept, którym wypełniasz moją ciszę - pięknie to brzmi - czule i słodko -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.  
    • Witaj  Marku - lecz wciąż nie wiemy, jak tam będzie, - przyjdzie kiedyś taka pora że zobaczymy albo nie                          jak tam będzie -                                                               Pzdr.optymizmem.
    • Nadam arię i ramadan
    • WIERNI   Dopóki w nas lawa nie wystygła Dopóki serce trzeszczy w piersi Bądźmy dla siebie ożywczym wiatrem I wypełniajmy wolną przestrzeń.   Ref;Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Być może chwila to ostatnia Być może czas nasz właśnie mija Kreślmy pazurem znak po sobie Niech młoda dusza skrzydła rozwija.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Gdy nam wyliczą cel autostrady I na niebiosach znak przestawią Pełni spełnienia jedźmy ku światłu Co całe życie do kresu trasy prowadzi   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Skóra i glany już wytarte I wacha kroplą ostatnią płynie To warto było gonić się z wiatrem Bo kiedy jedziesz czujesz że żyjesz.   Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę Nikt nas nie będzie batem pieścił Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.   Bogdan Tęcza® 3.06.2026
    • Witaj -  Czy to wzrok? Czy dotyk? A może ciepło? - wszystko to razem  - czyli miłość -                                                                                                Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...