W pogoni za...

Przebiegam drogą-boso
-goniąc umykające szczęście.
Choć nogi zranione bolą-
kamienie wbijają się w stopy
bólu nie ma nie istnieje.

Wiatr rozwiewa włosy
zawija je i plącze.
Oczy kryształowe wypatrują
-tylko nie znikaj.

Łopot w piersi powtarza-
dogonię i złapię!

Metamorfoza-
doskonałość.

Ogólnie mi się podoba, taka pogoń za szczęściem pomimo różnych takich... A stylistycznie ponownie interpunkcja ciut:

Przebiegam drogą - boso
- goniąc umykające szczęście. (w pierwszym wersie myślnik nieźle się prezentuje, ale prosi się o kontynuację)
Choć nogi zranione bolą,
kamienie wpijają się w stopy, (może wbijają? Hm.) (lub także myślnik)
bólu nie ma, nie istnieje. (lub także myślnik)

Wiatr rozwiewa włosy,
zawija je i plącze.
Oczy kryształowe wypatrują
- tylko nie znikaj.

Łopot w piersi powtarza:
dogonię i złapię!

Metamorfoza -
doskonałość.


Ogólnie mała nierówność wersów, ale jakoś mi tu to nie przeszkadza, nieźle się czyta;)
pozdrawiam

Dzięki Eweluś zaraz poprawie masz racje !Uściski!

Aluna no po poprawce Ewel super zresztą podoba sie Twoja poezja:):):):)

pozdrówki

bestia

Dzięki Drogi betio za podoba!Pozdrowionka!