pieśń zakochanych (4.03.09)

wystarczy, że przycupniesz
przy skale ociosanej przygodą;
wyciągniesz lusterko,
przyklaśniesz w duchu
brak zmian
i spojrzysz na mnie
z najuczciwszą chęcią
powierzenia zagmatwanych
próśb, skarg i ran

wskoczę wówczas oszalały,
jak przy sztormie,
który gasi resztki
przezorności
w przestrzeń
wielokrotnie zabijaną
nieufnością przeoraną powtarzaniem

i zacznę wierzyć, że ten etap uwielbienia
nie jest tylko przyjemnym zapachem
albo kształtem zaakceptowanym
albo nieistotnym czymś

zacznę wierzyć, że nie przyjdziesz kiedyś
w spojrzeniu, jakiego nie znałem

Skomentował Pan komuś wiersz słowami, że "przyzwoite ale mało odkrywcze". Ten wiersz jest jeszcze bardziej nieodkrywczy. Co nie zmienia faktu, że dobry. Jak Pan widzi, wiersze nie muszą traktować o potencjometrii z bimetalicznym układem elektrod lub innych równie odkrywczych rzeczach, żeby trafiać do ludzi.

Tak skomentowałem. Zgadza się. Odkrywczość jednak, to nie wyszukane słowa. A jej brak to nie tyle co poraz kolejny "klepany teamat", lecz jego ujęcie. W tym względzie mój wiersz może być (troszkę) odkrywczy gdyż jego wielopłaszczyznowość wpływa na poszczególne obrazy, łączy się. Są też nowe, interesujące zestawienia wyrazów i pod tym względem wtórności nie można zarzucić. Dzięki jednak za istotny punkt widzenia.

Acha, tak, racja. W kwestii odkrywczości formy i ujęcia, to istotnie naprawdę odkrywczy wiersz. Ale od strony odkrywczości tematu i rozmyślań, niezbyt.
Zależy od której strony się spojrzy po prostu.

Dodam, że pomyliłem się. Napisałem go w maju (tego roku), nie marcu...

może Cie zaskocze, ale po przeczytaniu wiersza jedyne co mi nei pasowało to data z marca...nei czytałem jeszcze komentarzy, że się pomyliłeś... wiersz napisany jest "po fakcie"... nie znam się, ale jak dla mnie b. dobry. pozdrawiam

Dzięki, gratuluję więc nosa pokerzysto :-).